Сайидӣ бӯдааст дар Тӯс ӯро Сайид Ҳамза гуфтандӣу шайх ӯро азим дӯст доштӣу мурӣди шайх буду ҳаргоҳ кӣ шайх бтўс раседӣ Сайид ӯро бсрои худ фурӯд оварадӣ . . Вақте шайхи бшҳр Тӯс расед , Сайиди Ҳамзаро талаб кард гуфтанд шайх ӯро бнтўонд дид кӣ муддати чиҳил шбонрўзаст то ӯ бФсод машғӯласту сабӯҳ бар сабӯҳ дораду ғуломону канизаконро хамр дода . Шайх мо гуфт аҷаб ! бар чунон даргоҳии гуноҳ кам азин набояд кард ! ва беш азин нагуфт ва ҳеҷ эътироз накард . Чун Сайиди Ҳамзаро хабар доданд кӣ шайхи бўсъид расидааст ҳоле ба тарки он кор бигуфту дигари рӯзи бхдмт шайх омаду шайхи бқрор ҳар бор мроъотш кард ва он сухан бар рӯй ӯ наёвард ва он назар ки дар ҳақ Сайид дошт ҳеҷ нуқсон напазируфт .

سیدی بوده است در طوس او را سید حمزه گفتندی و شیخ او را عظیم دوست داشتی و مرید شیخ بود و هرگاه کی شیخ بطوس رسیدی سید او را بسرای خود فرود آوردی.. وقتی شیخ بشهر طوس رسید، سید حمزه را طلب کرد گفتند شیخ او را بنتواند دید کی مدت چهل شبانروز است تا او بفساد مشغولست و صبوح بر صبوح دارد و غلامان و کنیزکان را خمر داده. شیخ ما گفت عجب! بر چنان درگاهی گناه کم ازین نباید کرد! و بیش ازین نگفت و هیچ اعتراض نکرد. چون سید حمزه را خبر دادند کی شیخ بوسعید رسیده است حالی به ترک آن کار بگفت و دیگر روز بخدمت شیخ آمد و شیخ بقرار هر بار مراعاتش کرد و آن سخن بر روی او نیاورد و آن نظر که در حقّ سید داشت هیچ نقصان نپذیرفت.