Дар он вақт кӣ хоҷаи бўтоҳр , писари меҳтари шайх , кӯдак буд як рӯзи кӯдакони дабиристони таҳтаи хоҷаи бўтоҳрро ба хонаи шайхи бозоўрднд чунонк расм эшон бошад , хоҷаи ҳасани пеш шайх омад ва гуфт кӯдакони лавҳи хоҷаи бўтоҳр бозоўрдаҳанд . Шайх гуфт ба кадоми сӯра ? ҳасан гуфт бсўраҳи лами икн , шайх гуфт миваи пеши кӯдакони буна , ҳасан мива биниҳод . Шайх гуфт меҳтари дабиристон шумо кадомаст ? ба яке ишорат карданд , шайх ӯро бихонад ва гуфт устодро бигӯӣ кӣ ин бор ба сӯраи лами икни кӯдакро таҳтаи бознФрстё ! таҳта кӣ бозФрстии бсўраҳ ?илам нашарҳ бозФрст .

در آن وقت کی خواجه بوطاهر، پسر مهتر شیخ، کودک بود یک روز کودکان دبیرستان تختۀ خواجه بوطاهر را به خانۀ شیخ بازآوردند چنانک رسم ایشان باشد، خواجه حسن پیش شیخ آمد و گفت کودکان لوح خواجه بوطاهر بازآورده‌اند. شیخ گفت به کدام سوره؟ حسن گفت بسورۀ لم یکن، شیخ گفت میوه پیش کودکان بنه، حسن میوه بنهاد. شیخ گفت مهتر دبیرستان شما کدامست؟ به یکی اشارت کردند، شیخ او را بخواند و گفت استاد را بگوی کی این بار به سورۀ لم یکن کودک را تخته بازنفرستیا! تخته کی بازفرستی بسورۀ الم نشرح بازفرست.