Овардаанд кӣ рӯзии шайх ба гармоба шуд дар ншобўр , хоҷаи эмоми бўмҳмди ҷўинӣ ба салом шайх омад бхонқоаҳ , гуфтанд шайх ба ҳаммомаст , ӯ низ бмўоФқти шайх ба ҳаммом шуд . Чун даромад шайх гуфт ин ҳаммом хуш ҳаст ? бўмҳмд гуфт ҳаст . Гуфт аз чаҳ хушаст ? гуфт аз барои онк шайх ӣнҷост . Шайх гуфт ба азин бояд , гуфт шайх бифармоед шайх гуфт аз баҳри онк бо ту эзорӣу сатилӣ беш нест ва он низ он тунӣаст .
آوردهاند کی روزی شیخ به گرمابه شد در نشابور، خواجه امام بومحمد جوینی به سلام شیخ آمد بخانقاه، گفتند شیخ به حمام است، او نیز بموافقت شیخ به حمام شد. چون درآمد شیخ گفت این حمام خوش هست؟ بومحمد گفت هست. گفت از چه خوش است؟ گفت از برای آنکِ شیخ اینجاست. شیخ گفت به ازین باید، گفت شیخ بفرماید شیخ گفت از بهر آنک با تو ایزاری و سطلی بیش نیست و آن نیز آنِ تونیست.