Дар он вақт кӣ шайх ба ншобўр буд перзанӣ ҳуҷра дошт брзбри хонақоҳи шайх чунонк пайвастаи шайхро медид ,у мудом ба маҷлиси абўолқсм қширӣ мерафтӣ ва ба маҷлис шайх наомадӣу истимоъи сухан ӯ накардӣ . ӯро гуфтанд эй перзани охири ҳамаи рӯзи шайхро май бинӣу каромоти зоҳир ӯ мушоҳида мекунӣу ҳаргиз ба маҷлис ӯ ҳозир наме шӯй ва ба маҷлиси устоди эмом май шӯии перзан бадарад бигирист , гуфт чигуна кунам , бадаст ман нест , устоди эмомро бмн намӯдаанду шайхро бмн наме намоянд .

در آن وقت کی شیخ به نشابور بود پیرزنی حجرۀ داشت برزبَرِ خانقاهِ شیخ چنانک پیوسته شیخ را می‌دید، و مدام به مجلس ابوالقسم قشیری می‌رفتی و به مجلس شیخ نیامدی و استماع سخن او نکردی. اورا گفتند ای پیرزن آخر همه روز شیخ را می‌بینی و کرامات ظاهر او مشاهده می‌کنی و هرگز به مجلس او حاضر نمی‌شوی و به مجلس استاد امام می‌شوی پیرزن بدرد بگریست، گفت چگونه کنم، بدست من نیست،استاد امام را بمن نموده‌اند و شیخ را بمن نمی‌نمایند.