Хоҷаи бўолФтҳ шайх гуфт ки чун хўоҷгки снконӣ ба наздики шайх мо омад ҷавонии зариф буду ҷомҳоءи некӯ пӯшида дошт . Шайхро бдъўтӣ май бурданд , шайхро одат будӣ кӣ аз пас ҷамъ ронадӣ . Хўоҷгк дар пеш шайх мерафту бахуд форумӣ нагирист . Шайх гуфт дар пеши Марв ! хўоҷгки вопаси истод . Чун гомӣ чанд бирафтанд шайх гуфт вопаси Марв ! ӯ барадаст рост шайх омад . Чун гомӣ чанд бирафтанд шайх гуфт хоҷа бар дасти рости Марв ! хоҷа бар дасти чап шайх омад . Шайх гуфт хоҷа бар дасти чапи Марв ! ӯ дил танг шуд ва гуфт эй шайхи кҷорўм ? гуфт эй хоҷаи худро буна ва рост бирав ! пас шайхи ин байтро бигуфт :

خواجه بوالفتح شیخ گفت که چون خواجگک سنکانی به نزدیک شیخ ما آمد جوانی ظریف بود و جامهاء نیکو پوشیده داشت. شیخ را بدعوتی می‌بردند، شیخ را عادت بودی کی از پس جمع راندی. خواجگک در پیش شیخ می‌رفت و بخود فرومی‌نگریست. شیخ گفت در پیش مرو! خواجگک واپس ایستاد. چون گامی چند برفتند شیخ گفت واپس مرو! او بردست راست شیخ آمد. چون گامی چند برفتند شیخ گفت خواجه بر دست راست مرو! خواجه بر دست چپ شیخ آمد. شیخ گفت خواجه بر دست چپ مرو! او دل تنگ شد و گفت ای شیخ کجاروم؟ گفت ای خواجه خود را بنه و راست برو! پس شیخ این بیت را بگفت:

Фрёдбр хўоҷгк афтод ва дар пой шайх афтод ва лаббайк заду сафар ҳиҷоз кард ва аз неки мардони гашт .

فریادبر خواجگک افتاد و در پای شیخ افتاد و لبیک زد و سفر حجاز کرد و از نیک مردان گشت.