Овардаанд кӣ шайх ҳар рӯзи одинаи ҳасанро бар хоҷа ҳмўиаҳ фиристодӣ , ӯро бпрсидӣу буи пайғом додӣ ва суханӣ гуфтӣу хоҷа ҳмўиаҳ бидон хуши дил будӣ ва мафохират намӯдӣ . Як рӯзи одина дар зимистони рӯзии азими сард буду шайхро муҳиммӣ дар пеш буд . Шайхи ҳасанро бихонад ва гуфт ба наздики хоҷаи ҳмўиаҳи рӯ ва ӯро саломи гӯй ва бигӯӣ кӣ имрӯзи сард рӯзӣаст . Дар чунин рӯзии бад-ӣни сухани тафаққуд ӯ фурӯ нагузошт то набояд кӣ дил ӯ биринҷад кӣ шайх дар сармо аз мо ёд наёвард .

آورده‌اند کی شیخ هر روز آدینه حسن را بر خواجه حمویه فرستادی، او را بپرسیدی و بوی پیغام دادی و سخنی گفتی و خواجه حمویه بدان خوش دل بودی و مفاخرت نمودی. یک روز آدینه در زمستان روزی عظیم سرد بود و شیخ را مهمی در پیش بود. شیخ حسن را بخواند و گفت به نزدیک خواجه حمویه رو و او را سلام گوی و بگوی کی امروز سرد روزی است. در چنین روزی بدین سخن تفقد او فرو نگذاشت تا نباید کی دل او برنجد کی شیخ در سرما از ما یاد نیاورد.