Шайхи рӯзӣ маҷлис мегуфт , дар миён маҷлис гуфт кӣ рӯзгорӣ бияёд кӣ ҳеҷ кас дар ҷойгоҳии солӣ бнтўонд нишаст мустақӣм ва дар савмиъаи панҷ рӯзи ором натавонад гирифту дрмсҷдии як рӯзи қарори наёбад ва ҳам шайх гуфт кӣ ҷавонӣ ба наздики перии дршд ва гуфт эй пери моро сухании гӯй . Пери соъатии сари фурӯи барад , пас гуфт эй ҷавони интизор ҷавоб мекунӣ ? гуфт оре . Пер гуфт ҳарчи дун ҳақаст ҷли ҷалолаи кроӣ сухан накунаду ҳарчи сухан ҳақаст ъзўҷл ба иборати дрнёиди ани аллоҳи таъолии аҷали ман ани иўсФи бўсФи аўизкри бзкр .

شیخ روزی مجلس می‌گفت، در میان مجلس گفت کی روزگاری بیاید کی هیچ کس در جایگاهی سالی بنتواند نشست مستقیم و در صومعۀ پنج روز آرام نتواند گرفت و درمسجدی یک روز قرار نیابد و هم شیخ گفت کی جوانی به نزدیک پیری درشد و گفت ای پیر ما را سخنی گوی. پیر ساعتی سر فرو برد، پس گفت ای جوان انتظار جواب می‌کنی؟ گفت آری. پیر گفت هرچ دون حقّ است جل جلاله کرای سخن نکند و هرچ سخن حقّ است عزوجل به عبارت درنیاید اِنّ اللّه تعالی اجلٌّ من اَن یوصَف بوصفٍ اویذکر بذکرً.