Хоҷаи бўолФтҳ шайх гуфт рҳмҳоллаҳи алайҳ кӣ дар он вақт кӣ шайх ба ншобўр буд , сайфи аддавлаи волии ншобўр буд ва аз ҷумлаи салотини бузург буд , як рӯз ба зиёрат шайх омад дар хонақоҳ , ва бисёр бигирист ва хизматҳо кард ва гуфт май бояд кӣ маро ба фарзандӣ қабул кунӣ . Шайх гуфт эй абрҳими дараҷа бузург оварадӣ набояд кӣ баҳақи ин қиём натавонӣ намӯд . Гуфт ба баракоти ҳиммати шайхи ани шоءи аллоҳ кӣ қиёми намоям . Шайх гуфт аз мо пазируфтӣ кӣ зулм накунӣу лашкарро дасти кӯтоҳи дорӣ то бар раият зулм накунанд ? гуфт кардам . Шайх гуфт туро ба фарзандӣ қабул кардем . Сайфи аддавла хизмат кард ва берун омаду адлу некӯи сиратии оғози ниҳод то чунон шуд кӣ бъдлу инсоф дар хуросону Ироқ машҳур шуду бҷўомрдии бадв мисл задандӣ , аз биркаи назари шайх .

خواجه بوالفتح شیخ گفت رحمةاللّه علیه کی در آن وقت کی شیخ به نشابور بود، سیف الدوله والی نشابور بود و از جملۀ سلاطین بزرگ بود، یک روز به زیارت شیخ آمد در خانقاه، و بسیار بگریست و خدمتها کرد و گفت می‌باید کی مرا به فرزندی قبول کنی. شیخ گفت ای ابرهیم درجۀ بزرگ آوردی نباید کی بحقّ این قیام نتوانی نمود. گفت به برکات همت شیخ ان شاء اللّه کی قیام نمایم. شیخ گفت از ما پذیرفتی کی ظلم نکنی و لشکر را دست کوتاه داری تا بر رعیت ظلم نکنند؟ گفت کردم. شیخ گفت ترا به فرزندی قبول کردیم. سیف الدوله خدمت کرد و بیرون آمد و عدل و نیکو سیرتی آغاز نهاد تا چنان شد کی بعدل و انصاف در خراسان و عراق مشهور شد و بجوامردی بدو مثل زدندی، از برکۀ نظر شیخ.