Эмоми асмъил соўӣ гуфт ман рқъаҳ навиштам ба шайх ва бинвиштам кӣ касе туро ғайбат кардааст ӯро бҳл кун , шайх гуфт бхт муборак навишт :
امام اسمعیل ساوی گفت من رقعۀ نوشتم به شیخ و بنوشتم کی کسی ترا غیبت کرده است او را بحل کن، شیخ گفت بخط مبارک نوشت:
Тқшъи ғими алҷҳди ани қамари алҳб
تقشع غیم الجهد عن قمر الحب
Вошрқи нўролсбҳи фии зулмаи алғиб
واشرق نورالصبح فی ظلمة الغیب
Вҷоءи насими алоътзори мхФФо
وجاء نسیم الاعتذار مخففا
ФсодФаҳи ҳасани алқбўли ман алқлб
فصادفه حسن القبول من القلب
*
*
Азики сӯи шер ва аз дигар сӯи шамшер
ازیک سو شیر و از دگر سو شمشیر
Мискини дили ман миёни шеру шамшер
مسکین دل من میان شیر و شمشیر
*
*
Кори ҳама рост шуд чунонк бибояд
کار همه راست شد چنانک بباید
Ҳолат шодӣаст шод бошӣ шояд
حالت شادیست شاد باشی شاید
Андау андешаро дароз чаҳ дорӣ
انده و اندیشه را دراز چه داری
Давлати ту худ ҳамон кунад ки бибояд
دولت تو خود همان کند که بباید
Рои вазирони туро бакор наёяд
رایِ وزیران ترا بکار نیاید
Ҳрчсўобсти бахт худ фармоед
هرچصوابست بخت خود فرماید
Чарх наёрад бадӣли ту зи хилоиқ
چرخ نیارد بدیل تو ز خلایق
Ва онкии турои зод низ чун ту назояд
و آنکه ترا زاد نیز چون تو نزاید
Эзади ҳаргиз дарӣ набандад бар ту
ایزد هرگز دری نبندد بر تو
То сад дигар ба беҳтарӣ накушояд
تا صد دیگر به بهتری نگشاید
*
*
Онҷо ки ббоиии падеди ниӣии гӯйӣ
آنجا که ببایی پدید نیئی گویی
Онҷо ки нбоиӣ аз замини баррӯиӣ
آنجا که نبایی از زمین بررویی
Ошиқ кунӣу муроди ошиқи ҷӯӣ
عاشق کنی و مراد عاشق جویی
Инат хушӣу зарифӣу некуӣ
اینت خوشی و ظریفی و نیکویی
*
*
эй соқии пеши ори зи сармояи шодӣ
ای ساقی پیش آر ز سرمایۀ شادی
Зон май ки ҳамеи тобад чун тоҷи Қубодӣ
زان می که همی تابد چون تاج قبادی
Зон бода ки бо буии гул ва гӯна лаъласт
زان باده که با بوی گل و گونۀ لعلست
Қуфл дар гармасту калиди дршодӣ
قفل دَرِ گُرمست و کلید درِشادی
*
*
Хуш ояд ӯро чун ман бнохўшӣ бошам
خوش آید او را چون من بناخوشی باشم
Маро ки хушӣ ӯ буд нохушӣ шояд
مرا که خُوشیِ او بود ناخوشی شاید
Маро чу гирён бинад бихандад аз шодӣ
مرا چو گریان بیند بخندد از شادی
Маро чу коста бинад киришмаи бФзоид
مرا چو کاسته بیند کرشمه بفزاید
Ҳаркасӣ миҳроб кардаст офтоби вснгу чӯб
هرکسی محراب کردست آفتاب وسنگ و چوب
Ман кунун миҳроб кардам он нигорин рӯй ро
من کنون محراب کردم آن نگارین روی را
*
*
Дар шаб торик бурдорӣ ниқоб аз рӯй хеш
در شب تاریک برداری نقاب از روی خویش
Мард нобӣно бибинад боз ёбад роҳ ро
مرد نابینا ببیند باز یابد راه را
Тоқати панҷоҳ рӯзам нест то байнами туро
طاقت پنجاه روزم نیست تا بینم ترا
Длброи шоҳои азин панҷоҳ бификан оҳ ро
دلبرا شاها ازین پنجاه بفکن آه را
Панҷ ва панҷоҳум набояд ҳам кунун хоҳам туро
پنج و پنجاهم نباید هم کنون خواهم ترا
Аъҷмӣ ам менадонам ман бену бунгоҳ ро
اعجمیام میندانم من بن و بنگاه را
*
*
Ҷое ки ту бошӣ асар ғам набӯд
جایی که تو باشی اثر غم نبود
Онҷо ки набошӣ дил хуррам набӯд
آنجا که نباشی دل خرم نبود
Онро ки зи фурқати ту икдм набӯд
آنرا که ز فرقت تو یکدم نبود
Шодяши замину осмон кам набӯд
شادیش زمین و آسمان کم نبود