Эмоми Абубакри мҳмдбни Аҳмади алўоъз алсрхсӣ гуфт кӣ аз хоҷаи Аҳмади Муҳамади сӯфии шунӯдам кӣ гуфт дарвешӣ аз асҳоби хонақоҳи ман баъд аз вафоти шайхи мо қудси аллоҳи рӯҳаи алъзиз ӯро бихоб дид кӣ шайхро гуфтӣ эй шайхи тўдри дунё бар самоъу лўъии тамоми дошӣ акнӯн ҳоли ту бо самоъ чист ? шайх ӯро гуфтӣ :

امام ابوبکر محمدبن احمد الواعظ السرخسی گفت کی از خواجه احمد محمد صوفی شنودم کی گفت درویشی از اصحاب خانقاه من بعد از وفات شیخ ما قدس اللّه روحه العزیز او را بخواب دید کی شیخ را گفتی ای شیخ تودر دنیا بر سماع و لوعی تمام داشی اکنون حال تو با سماع چیست؟ شیخ او را گفتی:

Чун шайх ин бигуфт дарвеши наъраи бузаду азхўоби бидоргшту ҳолатӣ бар вай падед омад , чун сокин шуд аз вай ҳол пурседем , моро ин ҳикоят барграфт .

چون شیخ این بگفت درویش نعره بزد و ازخواب بیدارگشت و حالتی بر وی پدید آمد، چون ساکن شد از وی حال پرسیدیم، ما را این حکایت برگرفت.