Дар абтдоءи ҳолати шайхи қудси аллоҳи рӯҳаи алъзизи мастура аз бузурги зодагон меҳана бихоб дид кӣ дарин мавзе кӣ акнӯн Машҳад шайхаст одами алайҳи ассаломи омада буд бо ҷумлагии пайғомбарони вонҷои истода чунонк мастураи абрҳиму ёқӯбу Мӯсоу исоро алайҳими алслми як бик медонистӣ ва дар он вақти он мавзеи сарое буд кӣ онро шайх бихареду асби шайхи онҷои бастандӣ , шайхи онро иморат карду Машҳади сохт ва дар онҷо менишасту суфиён дар онҷо менишастанд ва дар он вақт кӣ шайхи онро иморат мекарду исми Машҳад бар ваии ниҳоди хоҷаи эмоми абўолбдри машриқӣ дар хизмати шайхи ин қитъа бигуфт :

در ابتداء حالت شیخ قدس اللّه روحه العزیز مستورۀ از بزرگ زادگان میهنه بخواب دید کی درین موضع کی اکنون مشهد شیخ است آدم علیه السلام آمده بود با جملگی پیغامبران وآنجا ایستاده چنانک مستوره ابرهیم و یعقوب و موسی و عیسی را علیهم السلم یک بیک می‌دانستی و در آن وقت آن موضع سرایی بود کی آنرا شیخ بخرید و اسب شیخ آنجا بستندی، شیخ آنرا عمارت کرد و مشهد ساخت و در آنجا می‌نشست و صوفیان در آنجا می‌نشستند و در آن وقت کی شیخ آنرا عمارت می‌کرد و اسم مشهد بر وی نهاد خواجه امام ابوالبدر مشرقی در خدمت شیخ این قطعه بگفت:

Чун шайхро вафот расед бифармуд то ӯро дарони хонаи он мавзе кӣ акнӯн турбатаст дафн карданд , мастура гуфт таъбири он хоб ки ман дида будам падед омад . ӯ гуфт чиҳил соли мунтазири таъбири ин хоб будам чун шайхро дафн карданд нигоҳ кардам он мавзеи он буд ки пайғомбаронро онҷои истода дида будам , баъди чиҳил соли таъбири он хуб падед омад ки мзҷъи ин бузургвори дайни гашт .

چون شیخ را وفات رسید بفرمود تا او را درآن خانه آن موضع کی اکنون تربتست دفن کردند، مستوره گفت تعبیر آن خواب که من دیده بودم پدید آمد. او گفت چهل سال منتظر تعبیر این خواب بودم چون شیخ را دفن کردند نگاه کردم آن موضع آن بود که پیغامبران را آنجا ایستاده دیده بودم، بعد چهل سال تعبیر آن خوب پدید آمد که مضجع این بزرگوار دین گشت.