Расвои замона « забонам » кард

رسوای زمانه «زبانم» کرد

Фоши ин ҳамаи роз ниҳонам кард

فاش این همه راز نهانم کرد

Бо ин ҳама натавонам гуфт

با این همه نتوانم گفت

Ишқи ту чунин ва чунонам кард

عشق تو چنین و چنانم کرد

Гирам ки забони бандам аз ишқ

گیرم که زبان بندم از عشق

Бо ашки равон чаҳ тавонам кард

با اشک روان چه توانم کرد

Оҳам чаҳ забона кашад бикунад

آهم چه زبانه کشد بکند

Болотар аз ончӣ забонам кард

بالاتر از آنچه زبانم کرد

Рухсораи зарди гувоҳ дил аст

رخسارهٔ زرد گواه دل است

Ки оташи гули сурх ба ҷонам кард

که‌آتش گل سرخ به جانم کرد

Савдо ӣ ту дар бозори ҷаҳон

سودا‌ی تو در بازار جهان

Осӯдаи зи суд ва зиёнам кард

آسوده ز سود و زیانم کرد

Шурӣ ба серуми ширини даҳанӣ

شوری به‌سرم شیرین‌دهنی

Афканд ,у шукр ба даҳонам кард

افکند، و شکر به‌دهانم کرد

Ман мФтқри перам аз ғам

من مفتقر پیرم از غم

Ишқи ту дубора ҷавонам кард

عشق تو دوباره جوانم کرد