Субҳи азал аз машриқи ҳасани ту дамида аст

صبح ازل از مشرق حسن تو دمیده است

То шоми абади пардаи хуршед дарида аст

تا شام ابد پردۀ خورشید دریده است

Ҳайфаст нигаҳи ҷониби ма бо маи рӯят

حیف است نگه جانب مه با مه رویت

Моҳи он рух зебост ҳар он дида ки дида аст

ماه آن رخ زیباست هر آن دیده که دیده است

Ҳаргиз накунам ман сухан аз сарву санавбар

هرگز نکنم من سخن از سرو و صنوبر

Сарви он қад ва болоаст ҳар он кас ки шунида аст

سرو آن قد و بالا است هر آن کس که شنیده است

эй шохаи гул дар чаман « Фостқм » имрӯз

ای شاخۀ گل در چمن «فاستقم» امروز

Чу сарви ту сарвии бФлк сар накашида аст

چو سرو تو سروی بفلک سر نکشیده است

Ташрифи ҷаҳонгирӣу иқлӣми сетоне

تشریف جهان گیری و اقلیم ستانی

Ҷуз бар қади раънои ту даврон набурӣда аст

جز بر قد رعنای تو دوران نبریده است

эй таври таҷаллӣ ки зи синои ту Мӯсо

ای طور تجلی که ز سینای تو موسی

Мурғи дилаши андари қафаси сина тпидаҳ аст

مرغ دلش اندر قفس سینه طپیده است

Сарчашма ҳайвон набӯд ҷузи даҳани ту

سرچشمۀ حیوان نبود جز دهن تو

Хизр аз лаби лаъли намакин ту мкидаҳ аст

خضر از لب لعل نمکین تو مکیده است

Аз завқи ту булбул шуда дар нағмаи сроӣӣ

از ذوق تو بلبل شده در نغمه سرائی

Вази шавқи ту гул бар тани худ ҷома дарида аст

وز شوق تو گل بر تن خود جامه دریده است

эй рӯй длороми ту ороми дили мо

ای روی دلارام تو آرام دل ما

Бози о ки шавад роми ман ин дил ки рамида аст

باز آ که شود رام من این دل که رمیده است

Бози о ки ба аз нафхаи васли рухи ҷонон

باز آ که به از نفخۀ وصل رخ جانان

Бар сӯхтаи ҳаҷари насимӣ нўзидаҳ аст

بر سوختۀ حجر نسیمی نوزیده است

Лутфӣ бикун ва муфтахарам кун ба ғуломӣ

لطفی بکن و مفتخرم کن به غلامی

Каси банда ба озодагӣ ман нахарида аст

کس بنده به آزادگی من نخریده است

Дар доӣраҳи шефтагони дидаи даврон

در دائرۀ شیفتگان دیدۀ دوران

Ошуфтатар аз мФтқри зор надида аст

آشفته‌تر از مفتقر زار ندیده است