Дилӣ ки шефта рӯй он призод аст

دلی که شیفتۀ روی آن پریزاد است

зи банди деви табиати ҳамора озод аст

ز بند دیو طبیعت هماره آزاد است

Хароби бодаи ишқи ту эй бути сармаст

خراب بادۀ عشق تو ای بت سرمست

Харобии дил ӯ зини хароб обод аст

خرابی دل او زین خراب آباد است

зи ҷоми бодаи талаби акси шоҳиди ваҳдат

ز جام باده طلب عکس شاهد وحدت

Ки нақши ботили касрат чу коҳ бар бод аст

که نقش باطل کثرت چو کاه بر باد است

Агар бкўии ҳақиқат гузар кунӣ бинӣ

اگر بکوی حقیقت گذر کنی بینی

Асоси малики табиат чаҳ суст бунёд аст

اساس ملک طبیعت چه سست بنیاد است

Бар так ва буи машав ғарра ва биҷӯ ёрӣ

بر تک و بوی مشو غره و بجو یاری

Ки ҷсни сӯрату маънӣ ӯ худодод аст

که جسن صورت و معنی او خداداد است

Нигор ман ! бигушо чеҳра то ки бгшоӣӣ

نگار من! بگشا چهره تا که بگشائی

зи кори ман гиреҳиро ки мушкил афтод аст

ز کار من گرهی را که مشکل افتاد است

Қимори ишқи басӣ бо ту бохтем вале

قمار عشق بسی با تو باختیم ولی

Туро аҷаб ки фаромӯш шуд , маро ёд аст

تو را عجب که فراموش شد، مرا یاد است

Даруни сӯхтагонро намонда ҷузи оҳӣ

درون سوختگان را نمانده جز آهی

Чаҳ ҳол дод набошад чаҳ ҷой фарёд аст

چه حال داد نباشد چه جای فریاد است

Қарини ёри сеӣ сарвро чаҳ огоҳӣ аст

قرین یار سهی سرو را چه آگاهی است

Аз он касе ки замини гири шох шамшод аст

از آن کسی که زمین گیر شاخ شمشاد است

зи талхи комии айёми хуштарин хабарӣ

ز تلخ کامی ایام خوشترین خبری

Ҳикояти лаби ширину шӯр Фарҳод аст

حکایت لب شیرین و شور فرهاد است

Чу мФтқри бғмми дӯст мбтлоӣӣ нест

چو مفتقر بغمم دوست مبتلائی نیست

Валек чун ғам ишқаст дили басӣ шод аст

ولیک چون غم عشق است دل بسی شاد است