Сари ғунча дар гиребон , дили лола доғ дорад

سر غنچه در گریبان، دل لاله داغ دارد

зи навоу шӯри қамарӣ ки ба боғ ва роғ дорад

ز نوا و شور قمری که به باغ و راغ دارد

Аҷаб аз дили ту ҷоно ки ба ҳол мо насузад

عجب از دل تو جانا که به حال ما نسوزد

Чаҳ дилии сети хом каз сӯхтае фироқ дорад

چه دلی‌ست خام کز سوخته‌ای فراغ دارد

Ту қарини ёрӣ аз сӯхтагони хабари надорӣ

تو قرین یاری از سوختگان خبر نداری

Дил беғам аз дил ғам зада кӣ суроғ дорад

دل بی‌غم از دل غم‌زده کی سراغ دارد

Дилам аз ғами ту ториктар аз шаб фироқ аст

دلم از غم تو تاریک‌تر از شب فراق است

Ба ду дида дар раҳати мунтазир ва чароғ дорад

به دو دیده در رهت منتظر و چراغ دارد

зи гули рухи ту то булбули нутқи ман ҷудо шуд

ز گل رخ تو تا بلبل نطق من جدا شد

На сари ғазали сарое на ҳавоӣ боғ дорад

نه سر غزل‌سرایی نه هوای باغ دارد

Шарарии маро ба ҷонаст ки дар баён нагунҷад

شرری مرا به جان است که در بیان نگنجد

Чаҳ кунад расӯли дили маъзират аз балоғ дорад

چه کند رسول دل معذرت از بلاغ دارد

Хайри даруни моро зи лабони ташнагони ҷӯ

خیر درون ما را ز لبان تشنگان جو

На аз онкӣ аз май ноб ба каф аёғ дорад

نه از آنکه از می ناب به کف ایاغ دارد

Ки баради таматтуъ аз мантиқи тӯтии шкрхо

که برد تمتع از منطق طوطی شکرخا

Ки ҳамеи зи аблаҳии гӯш ба сӯй зоғ дорад

که همی ز ابلهی گوش به سوی زاغ دارد

Ту парӣ агар дамӣ аз дар мФтқри даройӣ

تو پری اگر دمی از در مفتقر درآیی

Бигурезад аз ту он дев ки дар димоғ дорад

بگریزد از تو آن دیو که در دماغ دارد