Синаи тангами маҷол оҳ надорад

سینۀ تنگم مجال آه ندارد

Ҷони бҳўоӣ лабаст ва роҳ надорад

جان بهوای لب است و راه ندارد

Гӯшаи чашмӣ ба сӯй гӯша нишин кун

گوشۀ چشمی به سوی گوشه نشین کن

Зонка ҷузи ин гӯшаи кас паноҳ надорад

زانکه جز این گوشه کس پناه ندارد

Гарчи сияҳ рӯ шудам ғулом ту ҳастам

گرچه سیه رو شدم غلام تو هستم

Хоҷаи магари банда сиёҳ надорад

خواجه مگر بندۀ سیاه ندارد

Аз гунаҳ ман магӯ ки зодаи одам

از گنه من مگو که زادۀ آدم

Нохалафастӣ агар гуноҳ надорад

ناخلف استی اگر گناه ندارد

Ҳар ки гдоӣии зи остони ту омухт

هر که گدائی ز آستان تو آموخت

Давлатӣ андӯхтӣ ки шоҳ надорад

دولتی اندوختی که شاه ندارد

Ганҷи таҷаллии зи кунҷи хилвати дили ҷӯ

گنج تجلی ز کنج خلوت دل جو

Нек назар кун ки иштибоҳ надорад

نیک نظر کن که اشتباه ندارد

Пери хирадгар бхлўти ту баради пай

پیر خرد گر بخلوت تو برد پی

Ҷуз дар он хона хонақоҳ надорад

جز در آن خانه خانقاه ندارد

Меҳри ту дар ҳар дилӣ ки кард таҷаллӣ

مهر تو در هر دلی که کرد تجلی

Дод фурӯғӣ ки меҳр ва моҳ надорад

داد فروغی که مهر و ماه ندارد

Меҳр гиёҳаст ҳосили дили ошиқ

مهر گیاه است حاصل دل عاشق

Обу гули мо ҷузи ин гиёҳ надорад

آب و گل ما جز این گیاه ندارد

МФтқр аз сари ишқ дам натавон зад

مفتقر از سر عشق دم نتوان زد

Сар баравад зонка сар нигоҳ надорад

سر برود زانکه سرّ نگاه ندارد