Оташи қаҳри ту бар бод диҳадгар хокам

آتش قهر تو بر باد دهد گر خاکم

Оби лутфи ту намояди зи кудурати покам

آب لطف تو نماید ز کدورت پاکم

Ғами ишқи тугар баради зи танами тоб ва тавон

غم عشق تو برد گر ز تنم تاب و توان

Шодии шавқи ту сад бора кунад чолокам

شادی شوق تو صد باره کند چالاکم

Дида аз дидан рӯй ту бидӯзам ҳайҳот

دیده از دیدن روی تو بدوزم هیهات

Гарчи он ханҷари мижгони бикунади сад чокам

گرچه آن خنجر مژگان بکند صد چاکم

Қоби қавсин ду абрӯии ту то манзар мо аст

قاب قوسین دو ابروی تو تا منظر ما است

Чун замини пасти намояди фалаки алоФлокм

چون زمین پست نماید فلک الافلاکم

Бахт агар ёр шавад то ки ту ёрам бошӣ

بخت اگر یار شود تا که تو یارم باشی

Аз кам ва беш рақибон ту набӯд бокам

از کم و بیش رقیبان تو نبود باکم

Дасти идроки ман аз домани ту кӯтоҳ аст

دست ادراک من از دامن تو کوتاه است

Вар диҳад дасти марои бандаи он идрокам

ور دهد دست مرا بندۀ آن ادراکم

МФтқргар ғами дил бо ту нагӯяд чаҳ кунад

مفتقر گر غم دل با تو نگوید چه کند

Кист он кас ки бипурсад зи дили ғамнокам

کیست آن کس که بپرسد ز دل غمناکم