Гар ҳавои сари кӯй ту диҳад бар бодам

گر هوای سر کوی تو دهد بر بادم

Ба ҳақиқат кунад аз банди ҳавои озодам

به حقیقت کند از بند هوا آزادم

Ҷилва рӯй қў аз таври дилами бардаи қарор

جلوۀ روی قو از طور دلم برده قرار

Каз замин мерасад инак ба фалаки фарёдам

کز زمین می رسد اینک به فلک فریادم

Синаам нолаи ҷонсӯз чаҳ бунёд кунад

سینه ام نالۀ جانسوز چه بنیاد کند

Сайл ашкӣ бузанд сари бикунади бунёдам

سیل اشکی بزند سر بکند بنیادم

Лайлии ҳасани турои бандаи чунон маҷнӯнам

لیلی حسن ترا بنده چنان مجنونم

Ки хирадмандии як умр бирафт аз ёдам

که خردمندی یک عمر برفت از یادم

Хизрро чашмаи ҳайвони ҳамаи арзонии бод

خضر را چشمۀ حیوان همه ارزانی باد

Ман даҳону лаби ширини турои Фарҳодам

من دهان و لب شیرین ترا فرهادم

Буд умедам ки ба ҷоҳи ту ба ҷоӣӣ барисам

بود امیدم که به جاه تو به جائی برسم

Дар паии ин тамаъи хом ба чоҳи афтодам

در پی این طمع خام به چاه افتادم

Орзӯи доштам аз ҷом ту ёбам комӣ

آرزو داشتم از جام تو یابم کامی

Ду се гомӣ шудаму дайну дил аз каф додам

دو سه گامی شدم و دین و دل از کف دادم

Хостами баргу барӣ аз гул рӯй ту барам

خواستم برگ و بری از گل روی تو برم

Бар заминами бузади он шоха чун шамшодам

بر زمینم بزد آن شاخۀ چون شمشادم

Рахти бастам ба хароботи зи вайронаи дил

رخت بستم به خرابات ز ویرانۀ دل

То ки маъмураи ҳасан ту кунад ободам

تا که معمورۀ حسن تو کند آبادم

Ҷузи ғами ишқи ту дар лавҳи дилам нақш набаст

جز غم عشق تو در لوح دلم نقش نبست

МФтқри зини сабаб аз калаки машйати шодам

مفتقر زین سبب از کلک مشیت شادم