Шуд қосими домод дар ҳиҷлаи гӯр
شد قاسم داماد در حجلۀ گور
Бар ваии мубораки боди ин ъушрату сур
بر وی مبارک باد این عشرت و سور
Дар ҳалқаи душман бо соз ғам рафт
در حلقۀ دشمن با ساز غم رفت
Чашми фалаки равшани зини сури пари шӯр
چشم فلک روشن زین سور پر شور
Дар арсаи майдон чун ғунчаи хандон
در عرصۀ میدان چون غنچه خندان
Вази ишваи ҷонони сармасту махмур
وز عشوۀ جانان سرمست و مخمور
Моҳӣ дурахшон шуд аз Рахши ҳиммат
ماهی درخشان شد از رخش همت
Нурӣ намоён шуд аз қуллаи тавр
نوری نمایان شد از قلۀ طور
Он қад ва он болои шамъи дили афрӯз
آن قد و آن بالا شمع دل افروز
Ваон ғарраи волои нури алии нур
وان غرۀ والا نور علی نور
Бар тани кафани пӯшед дар разм кушед
بر تن کفن پوشید در رزم کوشید
То шарбатӣ нӯшед аз айни кофур
تا شربتی نوشید از عین کافور
Он чеҳраи гулгун ё моҳи гардун
آن چهرۀ گلگون یا ماه گردون
Оғишта шуд дар хӯн чун сари мастур
آغشته شد در خون چون سرّ مستور
Ёқӯт хунаш кард чун шохи марҷон
یاقوت خونش کرد چون شاخ مرجان
Сам ҳиўнш кард чун дар мансур
سمّ هیونش کرد چون درّ منثور
Аз хӯни сар рангин шуд дасти домод
از خون سر رنگین شد دست داماد
Каф алхзибаст ин ё пнчаҳи ҳур
کفّ الخضیب است این یا پنچۀ حور
Чун моҳ анвар шуд дар бурҷи ақраб
چون ماه انور شد در برج عقرب
Вази неш ханҷар шуд чун ҷои занбӯр
وز نیش خنجر شد چون جای زنبور
Зад мурғи рӯҳаши пар аз шохаи тан
زد مرغ روحش پر از شاخۀ تن
Шаҳ омадаш бар сар бо қалби мксўр
شه آمدش بر سر با قلب مکسور
Дар ятемӣ дид олӯда дар хӯн
دُرّ یتیمی دید آلوده در خون
Хӯн аз дилаш ҷӯшед чун баҳри мсҷўр
خون از دلش جوشید چون بحر مسجور
Гуфто ки эй ноком аз зиндагонӣ
گفتا که ای ناکام از زندگانی
Вази ъушрати айёми маҳрӯму маҳҷӯр
وز عشرت ایام محروم و مهجور
Гетии пар аз ғам шуд аз шодии ту
گیتی پر از غم شد از شادی تو
Сури ту мотам шуд то нафхаи сувар
سور تو ماتم شد تا نفخۀ صور
Он қомати раънои шамъ азо шуд
آن قامت رعنا شمع عزا شد
Ваон сӯрати маънии ойинаи гӯр
وان صورت معنی آئینۀ گور
Он навниҳолтар хушкида яксар
آن نونهال تر خشکیده یکسر
Ваон шохи тӯбо бар , аз барг ва бар ъўр
وان شاخ طوبی بر، از برگ و بر عور
Аз ганҷи шоёнами дурдона Эй рафт
از گنج شایانم دُردانه ای رفت
ё гавҳар ҷонам шуд аз садафи давр
یا گوهر جانم شد از صدف دور
Рафтӣ ва аз тан рафт ҷони ду гетӣ
رفتی و از تن رفت جان دو گیتی
Аз чашм равшан рафт як осмони нур
از چشم روشن رفت یک آسمان نور
Доғи ту ҷонои барад аз бонувони дил
داغ تو جانا برد از بانوان دل
Вази ман ҳамоно барад аз бозувони зӯр
وز من همانا برد از بازوان زور
Нашунида каси домоди ҳмхўобаҳи хок
نشنیده کس داماد همخوابۀ خاک
Ин қиссае ношод шуд аз ту машҳур
این قصه ای ناشاد شد از تو مشهور
эй кош меафтод ин сақфи мрФўъ
ای کاش می افتاد این سقف مرفوع
Баъд аз ту вайрони боди он байти маъмур
بعد از تو ویران باد آن بیت معمور
Дасти маро аз кори дасти қазои баст
دست مرا از کار دست قضا بست
Саргашта чун паргори маҷбуру мақҳур
سرگشته چون پرگار مجبور و مقهور
Ёрии з бе ёрии ҷустии азизам
یاری ز بی یاری جستی عزیزم
Афғони зи ночорӣ эй нозанини пӯр
افغان ز ناچاری ای نازنین پور
Хондӣ маро Эй равад судӣ надидӣ
خواندی مرا ای رود سودی ندیدی
Қисмати турои ин буд саъии ту мшкўр
قسمت ترا این بود سعی تو مشکور