Аикаҳ аз захми фаровони мазҳари бичнд ва чунӣ

ایکه از زخم فراوان مظهر بیچند و چونی

Дар ҳиҷоби хоку хӯн чун шоҳиди ғайби масӯнӣ

در حجاب خاک و خون چون شاهد غیب مصونی

Оҳу воилои чунон кӯбидаи сами ҳиўнӣ

آه و وایلا چنان کوبیدۀ سم هیونی

Ҳамчуи исми аъзамӣ ки ҳитаи дониши бурунӣ

همچو اسم اعظمی که حیطۀ دانش برونی

Ваяка бо он ташнаи комии ғарқаи дарёии хӯнӣ

ویکه با آن تشنه کامی غرقۀ دریای خونی

Ончӣ гӯям ончунонии бози сад чандон фузӯнӣ

آنچه گویم آنچنانی باز صد چندان فزونی

Бонувонро хаймаи сар будӣ акнӯн сарнигӯнӣ

بانوان را خیمه سر بودی اکنون سرنگونی

Хаймаи сӯзонро наме гўӣӣ чаро « ё нори кунӣ » ?

خیمه سوزان را نمی گوئی چرا «یا نار کونی»؟

Нози пурвирд ту будам дод аз ин ҳоли кунунӣ

ناز پرورد تو بودم داد از این حال کنونی

Иззату ҳурмат мубаддил шуд бхўорӣу забунӣ

عزت و حرمت مبدل شد بخواری و زبونی

Сурхи рўӣиро бсилии баради чархи нилгунӣ

سرخ روئی را بسیلی برد چرخ نیلگونی

Сарфарозӣ рафт ва шуд помол ҳар пастӣу дунӣ

سرفرازی رفت و شد پامال هر پستی و دونی

Аз рубоби дили кабоб охир намепурсед ки чунӣ

از رباب دل کباب آخر نمی پرسید که چونی

ё ки аз Лайлӣ чаро саргаштаи дашти ҷунунӣ

یا که از لیلی چرا سرگشتۀ دشت جنونی

Аммаам он духтари султони иқлӣм « слўнӣ »

عمه ام آن دختر سلطان اقلیم «سلونی»

Нест андари олами имкон чу ӯ зоти алшҷўнӣ

نیست اندر عالم امکان چو او ذات الشجونی

Нест ҷузи бемори моро муҳаррамӣ ё раҳнамӯнӣ

نیست جز بیمار ما را محرمی یا رهنمونی

Ногаҳон бишунид аз ҳулқуми шаҳи рози дарунӣ :

ناگهان بشنید از حلقوم شه راز درونی:

Шиътии мо ани шарбатами раии ъзби Фозкрўнӣ

شیعتی ما ان شربتم ری عذب فاذکرونی

ӯ смътми бғриби أўи шаҳиди Фондбўнӣ

او سمعتم بغریب أو شهید فاندبونی