Рафт Асғари ширинами зи оғӯшаму домонам

رفت اصغر شیرینم ز آغوشم و دامانم

Барги гули насринам ё шохаи райҳонам

برگ گل نسرینم یا شاخۀ ریحانم

Он ғунчаи хандонро ман ғунча наме хонам

آن غنچۀ خندان را من غنچه نمی خوانم

Он дӯст ки ман дорам ва он ёр ки ман донам

آن دوست که من دارم و آن یار که من دانم

Кӣ меҳр ва вафо бошад ин рухи бади ахтар ро

کی مهر و وفا باشد این رخ بد اختر را

То халъати домодӣ дар бар кунам Акбар ро

تا خلعت دامادی در بر کنم اکبر را

Байнами бадали шодии он талъати дилбар ро

بینم بدل شادی آن طلعت دلبر را

Бахт он накунад бо ман кони шохи санавбар ро

بخت آن نکند با من کان شاخ صنوبر را

эй ҷаъди самани сайти доми дили шидоӣӣ

ای جعد سمن‌سایت دام دل شیدائی

Дар наргиси Шаҳлояти шӯри сари сўдоӣӣ

در نرگس شهلایت شور سر سودائی

Бе лаъли шукри хояти кӯи тобу тўоноӣӣ ?

بی لعل شکر خایت کو تاب و توانائی؟

эй рӯй дили орояти маҷмӯъаи зибоӣӣ

ای روی دل آرایت مجموعۀ زیبائی

эй шамъи рахти шоҳид дар базми шуҳуди ман

ای شمع رخت شاهد در بزم شهود من

Мӯии туу буии ту машки ману авди ман

موی تو و بوی تو مُشک من و عود من

Аз доғ ту дод ман вази сӯзи ту дӯди ман

از داغ تو داد من وز سوز تو دود من

Дарёб ки нақшӣ монад аз тарҳи вуҷӯди ман

دریاب که نقشی ماند از طرح وجود من

эй лаъли лабат май гавани ваии сарви қадати мавзун

ای لعل لبت می‌گون وی سرو قدت موزون

Узрои ҷамолатро ман Вомиқ ва ман мафтӯн

عذرای جمالت را من وامق و من مفتون

Рафтӣ ту ва ҷоно рафт ҷон аз тани ман берун

رفتی تو و جانا رفت جان از تن من بیرون

эй хубтар аз Лайлӣ бимаст ки чун маҷнӯн

ای خوب‌تر از لیلی بیم است که چون مجنون

эй кишти умедамро худ ҳосил бе ҳосил

ای کشت امیدم را خود حاصل بی‌حاصل

Саҳласт гузашт аз ҷони лекини зи ҷавони мушкил

سهلست گذشت از جان لیکن ز جوان مشکل

Тунд омадӣ ва рафтӣ эй давлати мстъҷл

تند آمدی و رفتی ای دولت مستعجل

Дастии зи ғамат бар дили поӣии зи паии ?ут дар гул

دستی ز غمت بر دل پائی ز پی‌ات در گل

Зуд аз назарам рафтӣ эй кавкаби иқболам

زود از نظرم رفتی ای کوکب اقبالم

Якбораи нигуни гаштӣ эй рояти иҷлолам

یکباره نگون گشتی ای رایت اجلالم

Осӯда шудӣ аз ғами ман низ ба дунболам

آسوده شدی از غم من نیز به‌دنبالم

Дар хФиаҳи ҳамеи нолами венаи турфа ки дар олам

در خفیه همی نالم وین طرفه که در عالم

Сӯзи ғамат эй маҳваш дар сӯхта ме гирад

سوز غمت ای مهوش در سوخته می‌گیرد

Фарёди мусӣбати каш дар сӯхта ме гирад

فریاد مصیبت‌کش در سوخته می‌گیرد

Хуноби марорати чаш дар сӯхта ме гирад

خوناب مرارت‌چش در سوخته می‌گیرد

Бинӣ ки чаҳ гарми оташ дар сӯхта ме гирад

بینی که چه گرم آتش در سوخته می‌گیرد

эй дӯст намегӯям чун огаҳӣ аз ҳолам

ای دوست نمی‌گویم چون آگهی از حالم

Аз марги ҷавононаму зи нолаи атфолам

از مرگ جوانانم و ز نالۀ اطفالم

Гар даст ҷафо созад нобудаму помолам

گر دست جفا سازد نابودم و پامالم

Бо васл наме печами вази ҳиҷр наме нолам

با وصل نمی‌پیچم وز هجر نمی‌نالم

Аз беш ва кам душман ҳар чанд ки бисёранд

از بیش و کم دشمن هر چند که بسیارند

Бо кам набӯд ҳаргиз чун дар раҳ гул хоранд

با کم نبود هرگز چون در ره گل خارند

Бо нақши вуҷӯди ту чун нақш ба деворанд

با نقش وجود تو چون نقش به‌دیوارند

Як пушти замини душмангар рӯй ба ман оранд

یک‌پشت زمین دشمن گر روی به من آرند

Зиндони балоятро сад бора чаҳ Айюбам

زندان بلایت را صد باره چه ایوبم

Ман Юсуфи ҳасанатро ҳамвора чаҳ ёқӯбам

من یوسف حسنت را همواره چه یعقوبم

Ман ошиқи дидорами ман толиби матлӯбам

من عاشق دیدارم من طالب مطلوبم

Дар доми ту маҳбӯсам дар дасти ту мағлубам

در دام تو محبوسم در دست تو مغلوبم

Зад мФтқри шайдои зи аввал дар ин савдо

زد مفتقر شیدا ز اول در این سودا

Шуд бози дилаши охири суд ва бар ин савдо

شد باز دلش آخر سود و بر این سودا

То гашти самандари вор дар ахгари ин савдо

تا گشت سمندر وار در اخگر این سودا

Гӯйанд макун саъдии ҷон дар сари ин савдо

گویند مکُن سعدی جان در سر این سودا