Басит рӯй замини бози бисот ғам аст

بسیط روی زمین باز بساط غم است

Муҳӣти арши барин доӣраҳ мотам аст

محیط عرش برین دائرۀ ماتم است

Боз чаро меҳру моҳи тира чаҳ шамъ азост

باز چرا مهر و ماه تیره چه شمع عزاست

Боз чаро дӯди оҳ то фалак аъзам аст

باز چرا دود آه تا فلک اعظم است

Мотам ҷонсӯз кист гирифтаи офоқ ро

ماتم جانسوز کیست گرفته آفاق را

Ки субҳ рӯй ҷаҳони тира чаҳ шом ғам аст

که صبح روی جهان تیره چه شام غم است

Шӯр ҳусайнӣаст боз ки бо ду сад сӯзу соз

شور حسینی است باز که با دو صد سوز و ساز

На дар Ироқу ҳиҷоз дар ҳама олам аст

نه در عراق و حجاز در همۀ عالم است

Бҳлқаҳи мотамаши сад раҳ нишин навҳа гар

بحلقه ماتمش سد ره نشین نوحه گر

Бзири бори ғамаши қомати гардун хам аст

بزیر بار غمش قامت گردون خم است

зи шӯри хайли малики дили фалаки биқрор

ز شور خیل ملک دل فلک بیقرار

Дидаи анҷум агар хӯни бФшонд кам аст

دیدۀ انجم اگر خون بفشاند کم است

Доғи ҷҳонсўз ӯ дар дили дев ва парӣаст

داغ جهانسوز او در دل دیو و پریست

Ном ғам андӯз ӯ нақши гул одам аст

نام غم اندوز او نقش گل آدم است

Азои солори дайн , далели аҳли яқин

عزای سالار دین، دلیل اهل یقین

Слили ақли нахуст , сулола олам аст

سلیل عقل نخست، سلالۀ عالم است

Чаҳ навбати корзор ба ту ҷавонон расед

چه نوبت کارزار به تو جوانان رسید

Нахусти ин кори зори бҷон ҷонон расед

نخست این کار زار بجان جانان رسید

Қуръаи ҷонбохтни бнў ҷавонӣ фитод

قرعۀ جانباختن بنو جوانی فتاد

Ки нолаи ақли пери боўҷ кайвон расед

که نالۀ عقل پیر باوج کیوان رسید

Оинаи ақли кули мисоли хатми русул

آینۀ عقل کل مثال ختم رُسل

Ҷилваи ҳасани азал дар ӯ бпоён расед

جلوۀ حسن ازل در او بپایان رسید

Бҷони нисории шоҳи бъзми разми сипоҳ

بجان نثاری شاه بعزم رزم سپاه

Аз уфуқи хаймаи гоҳ чаҳ моҳ тобон расед

از افق خیمه گاه چه ماه تابان رسید

Забеҳи кӯии вафо , халили сидқу сафо

ذبیح کوی وفا، خلیل صدق و صفا

Бзири теғи ҷафо , даст ва сроФшон расед

بزیر تیغ جفا، دست و سرافشان رسید

Теғи шарари бор ӯ соъиқаи умри хасм

تیغ شرر بار او صاعقۀ عمر خصم

Вале зи сӯзи аташ бар лаб ӯ ҷон расед

ولی ز سوز عطش بر لب او جان رسید

Бҳлқаҳ аҳриман шуд исми аъзами нигин

بحلقۀ اهرمن شد اسم اعظم نگین

Худо гувоҳасту бас чаҳ бар сулаймон расед

خدا گواه است و بس چه بر سلیمان رسید

Юсуфи ҳасани азали туъмаи гурги аҷал

یوسف حسن ازل طعمۀ گرگ اجل

Нолаи ҷонсӯз ӯ ба пер канъон расед

نالۀ جانسوز او به پیر کنعان رسید

К-эии қаду болои ту шохаи шмшодои ман

کای قد و بالای تو شاخه شمشادا من

Ваии бкмнди ғамати хотири озоди ман

وی بکمند غمت خاطر آزاد من

эй маи симои ту меҳри ҷҳонсўзи ман

ای مه سیمای تو مهر جهانسوز من

эй рухи зебои ту ҳасан худо дод ман

ای رخ زیبای تو حسن خدا داد من

Сӯзи ту эй шамъи қад , доғи ту эй лолаи рӯ

سوز تو ای شمع قد، داغ تو ای لاله رو

То бФлк май баради оҳи ман ва дод ман

تا بفلک می برد آه من و داد من

Малики дили обод буд бҷўибори вуҷӯд

ملک دل آباد بود بجویبار وجود

Оҳ ки сайли адам ( фано ) бикунади бунёди ман

آه که سیل عدم (فنا) بکند بنیاد من

Чаҳ бар сулаймон расед садамаи деви палид

چه بر سلیمان رسید صدمۀ دیو پلید

Шуд аз назари нопадид рӯй призоди ман

شد از نظر ناپدید روی پریزاد من

Ҷилваи пайғамбарии бхок ва хӯн шуд тпон

جلوۀ پیغمبری بخاک و خون شد طپان

Магар дар ин ғам расад худои бФрёди ман

مگر در این غم رسد خدا بفریاد من

Ҳасрати домодяш бар дил зорам бимонад

حسرت دامادیش بر دل زارم بماند

Бҳҷлаҳ гӯр рафт ҷавони ношоди ман

بحجلۀ گور رفت جوان ناشاد من

Лайлии ҳасани азали волау маҷнӯни тест

لیلی حسن ازل واله و مجنون تست

Чун баравад то абади номи ту аз ёди ман

چون برود تا ابد نام تو از یاد من

Чаҳ Акбари навҷавони бнўи ҷавонии гузашт

چه اکبر نوجوان بنو جوانی گذشت

Бмотмши ақли пери зи зиндагонии гузашт

بماتمش عقل پیر ز زندگانی گذشت

Шабиҳи ақли нахусти зи зиндагии дасти шаст

شبیه عقل نخست ز زندگی دست شست

Ёл ки зи иқлӣми ҳасани Юсуфи сонии гузашт

یال که ز اقلیم حسن یوسف ثانی گذشت

Рӯй ҷаҳон тира шуд чаҳ шоми ғам то абад

روی جهان تیره شد چه شام غم تا ابد

Чаҳ субҳи нӯронии олами фонии гузашт

چه صبح نورانی عالم فانی گذشت

Агар дигаргун шавад сӯрат гетӣ равост

اگر دگرگون شود صورت گیتی رواست

Ки як фалаки зи моҳ ва як ҷаҳони маъонии гузашт

که یک فلک ز ماه و یک جهان معانی گذشت

Гулшани даҳри куҳан чаҳ бок агар шуд табоҳ

گلشن دهر کهن چه باک اگر شد تباه

Ки як чамани гули зи гулзори ҷавонии гузашт

که یک چمن گل ز گلزار جوانی گذشت

Чашми фалак ҳар қадар ашк фишонд чаҳ суд

چشم فلک هر قدر اشک فشاند چه سود

Чаҳ ташнаи ком аз қазои осмонии гузашт

چه تشنه کام از قضای آسمانی گذشت

Чаҳ каъба шуд поймол гирист замзами чунон

چه کعبه شد پایمال گریست زمزم چنان

Ки сайли ашк аз сари рукни ямонии гузашт

که سیل اشک از سر رکن یمانی گذشت

Бкоми душман ҷаҳон шуд онзмони конҷўон

بکام دشمن جهان شد آنزمان کانجوان

Банно Муродӣ бирафт ба Комронии гузашт

بنا مرادی برفت به کامرانی گذشت

Гавҳари яктои ишқ дар ятеми ҳасан

گوهر یکتای عشق در یتیم حسن

Халъати зебоӣ ишқ кард ба бар чун кафан

خلعت زیبای عشق کرد به بر چون کفن

Ғарраи ғроӣ ӯ буд чаҳ якбораи моҳ

غرۀ غرای او بود چه یکباره ماه

Қомати раъноӣ ӯ шохи гули Настаран

قامت رعنای او شاخ گل نسترن

Биорӣ шоҳи ишқи хусрави ҷмҷоаҳи ишқ

بیاری شاه عشق خسرو جمجاه عشق

Фиканд дар роҳи ишқи дасту сару ҷону тан

فکند در راه عشق دست و سر و جان و تن

Бхўн сар шуд хизоб , сӯрат чун офтоб

بخون سر شد خضاب، صورت چون آفتاب

Маънии ҳасани алмоби аёни бўҷаҳи ҳасан

معنی حسن المآب عیان بوجه حسن

Биёад бедод рафт шохи гули арғавон

بیاد بیداد رفت شاخ گل ارغوان

зи теша кин фитод зи решаи сарви чаман

ز تیشۀ کین فتاد ز ریشه سرو چمن

То шудаи рангини бхўни ҷамади самани соӣ ӯ

تا شده رنگین بخون جمد سمن سای او

Хӯрдаи басии хӯни дили нофаи машки хутан

خورده بسی خون دل نافۀ مشک ختن

эй авҷи азали бдоми қавми дағал

همای اوج ازل بدام قوم دغل

Бкоми гурги аҷали Юсуфи гули перҳан

بکام گرگ اجل یوسف گل پیرهن

Бадӯр ӯ бонувони ҳалқа мотам заданд

بدور او بانوان حلقۀ ماتم زدند

Шоҳиди рухсор ӯ шамъи дили анҷуман

شاهد رخسار او شمع دل انجمن

Чаҳ нави хат шоҳ рафт бҳҷлаҳи қатлгоҳ

چه نو خط شاه رفت بحجلۀ قتلگاه

Соз мусӣбат расед то уфуқи меҳру моҳ

ساز مصیبت رسید تا افق مهر و ماه

Карда нисори сараши аҳли ҳарам дар ашк

کرده نثار سرش اهل حرم در اشک

Лолаи рухон дар буриши ситода бо шамъу оҳ

لاله رخان در برش ستاده با شمع و آه

Ниҳоди гардуни дуни бтолъии вожгӯн

نهاد گردون دون بطالعی واژگون

Бисоти сӯрӣ ки шуд мотам аз ӯ узри хоҳ

بساط سوری که شد ماتم از او عذر خواه

Бхўни домоди баст , бкФи ҳинои нави арӯс

بخون داماد بست، بکف حنا نو عروس

Рахти мусӣбат бетон карда чаҳ бахти сиёҳ

رخت مصیبت بتن کرده چه بخت سیاه

Арӯсу домодро насиб шуд маснадӣ

عروس و داماد را نصیب شد مسندی

Як аз ҷҳози шутури вондгр аз хоки роҳ

یک از جهاز شتر واندگر از خاک راه

Дӯди дили бонувони миҷмараи авд буд

دود دل بانوان مجمرۀ عود بود

Нолау фарёдашони нафхаи он боргоҳ

ناله و فریادشان نفخۀ آن بارگاه

Пардаи каёни ҳарами хӯни ҷигар аз сӯзи ғам

پرده کیان حرم خون جگر از سوز غم

Мӯяи кунони мӯи кунони зор ва назору табоҳ

مویه کنان مو کنان زار و نزار و تباه

Силсилаи бонувон чу мӯ парешон шуданд

سلسلۀ بانوان چو مو پریشان شدند

Рӯз чаҳ шаб шуд сиёҳ бичишам ҳақи байни шоҳ

روز چه شب شد سیاه بچشم حق بین شاه

Чаҳ Асғари ширхори нишона тир шуд

چه اصغر شیرخوار نشانۀ تیر شد

Модари гетии зи ғами бмотмш пер шуд

مادر گیتی ز غم بماتمش پیر شد

Шери фалаки бандаи ҳиммати он бачаи шер

شیر فلک بندۀ همت آن بچه شیر

Ки оби тираши бкоми накӯтар аз шер шуд

که آب تیرش بکام نکوتر از شیر شد

Чунки зи қавли қазои саҳм қадар шуд раҳо

چونکه ز قول قضا سهم قدر شد رها

Ҳалқи муҳӣти ризои марказ тақдир шуд

حلق محیط رضا مرکز تقدیر شد

То ки зи хори хаданги гул гулӯяш дарид

تا که ز خار خدنگ گل گلویش درید

Булбули бедил аз ин ғуссаи зи ҷон сайр шуд

بلبل بیدل از این غصه ز جان سیر شد

То зи сумуми балои ғунчаи сероби сӯхт

تا ز سموم بلا غنچۀ سیراب سوخت

Лолаи бадали доғдор , сарви замин гир шуд

لاله بدل داغدار، سرو زمین گیر شد

Новаки бедод хасм дод чаҳ дод ситам

ناوک بیداد خصم داد چه داد ستم

Хӯни зи сарои парда чун сайл сарозер шуд

خون ز سراپرده چون سیل سرازیر شد

Юсуфи канъони ишқи туъмаи пайкони ишқ

یوسف کنعان عشق طعمۀ پیکان عشق

Қисмати ёқӯби пери нола шабгир шуд

قسمت یعقوب پیر نالۀ شبگیر شد

Силсилаи қудсёни ҳалқа мотам заданд

سلسلۀ قدسیان حلقۀ ماتم زدند

Ақли муҷарради зи ғами баста занҷир шуд

عقل مجرد ز غم بسته زنجیر شد

Нола баровард кӣ тоқа ( шоха ӣ ) райҳони ман

ناله برآورد کی طاقۀ (شاخه ی) ریحان من

Ваии гули нави рустаи гулшани домони ман

وی گل نو رستۀ گلشن دامان من

эй басару дӯши ман зинати оғӯши ман

ای بسر و دوش من زینت آغوش من

Макун фаромӯши ман ҷони туу ҷони ман

مکن فراموش من جان تو و جان من

Дидаи зи ман бастае бо ки ту пайваста Эй

دیده ز من بسته ای با که تو پیوسته ای

Ёд намеоварӣ ҳеҷ зи пистони ман

یاد نمی آوری هیچ ز پستان من

Аз чаҳ чунин хастае ваз чаҳ забони баста Эй

از چه چنین خسته ای وز چه زبان بسته ای

Шӯр ва нўоӣӣ кун эй булбули хўшхўони ман

شور و نوائی کن ای بلبل خوشخوان من

Ғунчаи лаб боз кун , барги сухан соз кун

غنچۀ لب باز کن، برگ سخن ساز کن

эй лабу дандони ту лؤлؤу марҷони ман

ای لب و دندان تو لؤلؤ و مرجان من

Тири з шерат гирифт вази ман перат гирифт

تیر ز شیرت گرفت وز من پیرت گرفت

То чаҳ кунад доғи ту бо дили бирёни ман

تا چه کند داغ تو با دل بریان من

Модари бечораи ?ути канори гаҳвораи ?ут

مادر بیچاره ات کنار گهواره ات

Мунтазири нолаи ?ут эй гули хандони ман

منتظر ناله ات ای گل خندان من

Ғунчаи серобро оташ пайкон бсухт

غنچۀ سیراب را آتش پیکان بسوخت

Рафт ббоди фанои хоки гулистони ман

رفت بباد فنا خاک گلستان من

Ҳармала кард аз ҷафои турои зи модари ҷудо

حرمله کرد از جفا ترا ز مادر جدا

Накард андеша аз ҳоли парешони ман

نکرد اندیشه از حال پریشان من

Кош шудӣ вожгӯни рояти гардуни дун

کاش شدی واژگون رایت گردون دون

Чун илми шоҳ ишқ шуд базмин сарнигӯн

چون علم شاه عشق شد بزمین سرنگون

Соқии базми аласти зи зиндагии шасти даст

ساقی بزم الست ز زندگی شست دست

Дид чаҳ бе ёрии шоҳиди ғайби масӯн

دید چه بی یاری شاهد غیب مصون

Моҳ банӣ ҳошим аз машриқ зин шуд баланд

ماه بنی هاشم از مشرق زین شد بلند

Дамид субҳи азал аз уфуқи коф ва навен

دمید صبح ازل از افق کاف و نون

Шуд сӯии майдони равони зи баҳри лаби ташнагон

شد سوی میدان روان ز بهر لب تشنگان

Об талаб карду рехт дар ивази об , хӯн

آب طلب کرد و ریخت در عوض آب، خون

То ки ҷудо шуд ду дасти зоншаҳи иктопрст

تا که جدا شد دو دست زانشه یکتاپرست

Шамъ қадаш шуд зи хӯн чу шохи гули лолаи гаван

شمع قدش شد ز خون چو شاخ گل لاله گون

Сина сипар кард ва рафт ба пеши тири се пар

سینه سپر کرد و رفت به پیش تیر سه پر

То ки шуд аз доми тани тоӣри рӯҳаши бурун

تا که شد از دام تن طائر روحش برون

зи нола ё ахои шоҳ дар омад зи по

ز نالۀ یا اخا شاه در آمد ز پا

Аз ҳаракат боз монад маъдани сабру сукӯн

از حرکت باز ماند معدن صبر و سکون

Рафт биболин ӯ бо ғами биҳду ҳаср

رفت ببالین او با غم بیحد و حصر

Дид таниши чокчоки зи захми бичнд ва чун

دید تنش چاکچاک ز زخم بیچند و چون

Нолаи зи дил бар кашид чаҳ шуд зи ҷони нои умед

ناله ز دل بر کشید چه شد ز جان نا امید

Гуфт ки пушти марои шикасти гардун кунун

گفت که پشت مرا شکست گردون کنون

эй бмҳити вафои нуқтаи собити қадам

ای بمحیط وفا نقطۀ ثابت قدم

Нусхаи сидқу сафои дафтари ҷӯаду карам

نسخۀ صدق و صفا دفتر جود و کرم

Ҳиммати волои ту бардаи зи анқои сабақ

همت والای تو برده ز عنقا سبق

Ҷузи бтў зебанда нест қуббаи қофи қадам

جز بتو زیبنده نیست قبۀ قاف قدم

Сарви сеӣ сои ту то ки дар омад зи пой

سرو سهی سای تو تا که در آمد ز پای

Шохаи тӯбои шикасти пушт маро кард хам

شاخۀ طوبی شکست پشت مرا کرد خم

Рояти Мансури ту то ки нигунсор шуд

رایت منصور تو تا که نگونسار شد

Зад шарари оҳи ман бар сари гардун ъ ] лам

زد شرر آه من بر سر گردون ع]لم

Субҳи ҷамол ту шуд тира чаҳ дар хоку хӯн

صبح جمال تو شد تیره چه در خاک و خون

Бори аёли марои басти сӯии шоми ғам

بار عیال مرا بست سوی شام غم

Қибла рӯй ту рафт баборгоҳи қабул

قبلۀ روی تو رفت ببارگاه قبول

Рехти зинои муҳаррамони ҳурмати аҳли ҳарам

ریخت زنا محرمان حرمت اهل حرم

Дасти ту кӯтоҳ шуд то ки зи теғи ҷафо

دست تو کوتاه شد تا که ز تیغ جفا

Шуд сӯии харгоҳи ман баланди дасти ситам

شد سوی خرگاه من بلند دست ستم

Аикаҳи гузаштии зи ҷони зи баҳри лаби ташнагон

ایکه گذشتی ز جان ز بهر لب تشنگان

Хасм бибин дар ҳарами равон чаҳ сайли ърм

خصم ببین در حرم روان چه سیل عرم

Чаҳ шаҳсавори вуҷӯди басти миёни баҳри ҷанг

چه شهسوار وجود بست میان بهر جنگ

Шуд баъдами раҳсипори фирқа беному нанг

شد بعدم رهسپار فرقۀ بی نام و ننگ

Фазои офоқро бар он сипоҳи нифоқ

فضای آفاق را بر آن سپاه نفاق

Чаҳ тангноӣ адам кард бики бораи танг

چه تنگنای عدم کرد بیک باره تنگ

Бҷон гиреҳгон фитод шери жён

بجان گرگان فتاد شیر ژیان

Брўбҳони ҳамлаи вар , з ҳар тараф шуд паланг

بروبهان حمله ور، ز هر طرف شد پلنگ

Мурғи дили хасм ӯ бақадр як тоӣрӣ

مرغ دل خصم او بقدر یک طائری

Ки шоҳбози қазо дар ӯ фурӯи бардаи чанг

که شاهباز قضا در او فرو برده چنگ

Теғи шарари бор ӯ чун даҳани аждаҳо

تیغ شرر بار او چون دهن اژدها

Душмани хунхор ӯ туъмаи коми наҳанг

دشمن خونخوار او طعمۀ کام نهنگ

Шуд сари бади сайратон чаҳ гӯи бчўгон ӯ

شد سر بد سیرتان چه گو بچوگان او

зи хӯни хунхори гон рӯй замини лолаи ранг

ز خون خونخوار گان روی زمین لاله رنگ

зи теғи тезаши баланди наъраи ҳилли ман мазид

ز تیغ تیزش بلند نعرۀ هل من مزید

Намонад роҳи фирор ва набӯд ҷои диранг

نماند راه فرار و نبود جای درنگ

То бҷбинш расед санги зи бади гавҳарӣ

تا بجبینش رسید سنگ ز بد گوهری

Шикасти ойинаи таҷаллии ҳақи бснг

شکست آئینۀ تجلی حق بسنگ

Нуқта ваҳдат шуд аз тири се паҳлуи ду ним

نقطۀ وحدت شد از تیر سه پهلو دو نیم

Сари ҳақиқат аён шуд чаҳ фурӯ шуд хаданг

سرّ حقیقت عیان شد چه فرو شد خدنگ

Чаҳ зи оташи тири кини ҷону тани шоҳи сӯхт

چه ز آتش تیر کین جان و تن شاه سوخت

зи дӯди оҳи ҳарами хаймау харгоҳи сӯхт

ز دود آه حرم خیمه و خرگاه سوخت

Чаҳ нахлаи таври ғами сӯхти зи сӯзи ситам

چه نخلۀ طور غم سوخت ز سوز ستم

зи фарқи сар то қадами сари анои аллоҳи сӯхт

ز فرق سر تا قدم سرّ انا الله سوخت

зи рФрФи ишқ чун ақл нахустин фитод

ز رفرف عشق چون عقل نخستین فتاد

Ба сидраи алмнтҳии амини даргоҳи сӯхт

به سدره المنتهی امین درگاه سوخت

Зад чаҳ сумуми бало ба гулшани Карбало

زد چه سموم بلا به گلشن کربلا

зи доғи он лолаи зори шамъи рухи моҳи сӯхт

ز داغ آن لاله زار شمع رخ ماه سوخت

Агарчӣ бемори ишқи зи сӯз таб шуд зи тоб

اگرچه بیمار عشق ز سوز تب شد ز تاب

Аз ?илам таб насӯхт каз ситами роҳи сӯхт

از الم تب نسوخت کز ستم راه سوخت

Масеҳ гардун нишин оҳи дилаши оташин

مسیح گردون نشین آه دلش آتشین

Чаҳ зери занҷири кини шоҳи фалаки ҷоҳи сӯхт

چه زیر زنجیر کین شاه فلک جاه سوخت

зи шӯриши бонувони пари зи навои нинаво

ز شورش بانوان پر ز نوا نینوا

зи нолаи бедилон ҳар дили огоҳи сӯхт

ز نالۀ بیدلان هر دل آگاه سوخت

зи ҳолати биксон аз ситами нокасон

ز حالت بیکسان از ستم ناکسان

Дӯст нагӯям чаҳ шуд , душмани бадхоҳи сӯхт

دوست نگویم چه شد، دشمن بدخواه سوخت

К-эии шаҳи лаби ташнагони канори оби равон

کای شه لب تشنگان کنار آب روان

Зиндаи лаъли лабати Хизри раҳи раҳравон

زندۀ لعل لبت خضر ره رهروان

Сумуми ҷонсӯз кин зад бглстони дайн

سموم جانسوز کین زد بگلستان دین

Рехти зи боди хазони сарву гулу арғавон

ریخت ز باد خزان سرو و گل و ارغوان

Сайли сиришк аз Ироқ рафт бмлки ҳиҷоз

سیل سرشک از عراق رفت بملک حجاز

Шӯру наво аз замин то фалак аз бонувон

شور و نوا از زمین تا فلک از بانوان

Рубоби дил бар гирифт зи Асғари шери хор

رباب دل بر گرفت ز اصغر شیر خوار

Гузашти Лайлои зори зи Акбари навҷавон

گذشت لیلای زار ز اکبر نوجوان

Силсилаи адл ва дод ба банд бедод рафт

سلسلۀ عدل و داد به بند بیداد رفت

зи ҳалқа ғул фитод ғулғула дар корвон

ز حلقۀ غل فتاد غلغله در کاروان

Юсуфи канъони ғами озими шоми ситам

یوسف کنعان غم عازم شام ستم

Азизи Мисри карами қарини злу ҳўон

عزیز مصر کرم قرین ذل و هوان

Лолаи рухони хору зор , паривашони бистор

لاله رخان خوار و زار، پریوشان بیستار

Бараҳнаи по рӯй хори зи ҷаври девони давон

برهنه پا روی خار ز جور دیوان دوان

Нест парастори мо бғири бемори мо

نیست پرستار ما بغیر بیمار ما

Паноҳи ин бонувон нест ҷузи ин нотавон

پناه این بانوان نیست جز این ناتوان

Ҷилва рӯй ту буд таври муноҷоти мо

جلوۀ روی تو بود طور مناجات ما

Каъбаи кӯии ту буд қиблаи ҳоҷоти мо

کعبۀ کوی تو بود قبلۀ حاجات ما

Шарбати дидори ту оби ҳаёти ҳама

شربت دیدار تو آب حیات همه

Суҳбати ин нокасони марги мФоҷоти мо

صحبت این ناکسان مرگ مفاجات ما

Хирмани умр азиз рафт ббоди ситез

خرمن عمر عزیز رفت بباد ستیز

зи оташи бедоди сӯхти ҳосили авқоти мо

ز آتش بیداد سوخت حاصل اوقات ما

Аз ту нагаштам ҷудо дар ҳамаи ҷои вази қазо

از تو نگشتم جدا در همه جا وز قضا

То бқёмт фитод диду мулоқоти мо

تا بقیامت فتاد دید و ملاقات ما

Бе ту агар май рӯм чора надорам вале

بی تو اگر می روم چاره ندارم ولی

ӣнҳама даврӣ набӯд шарти мукофоти мо

اینهمه دوری نبود شرط مکافات ما

Ваъдаи мо ва ту дар базми язиди палид

وعدۀ ما و تو در بزم یزید پلید

То кунӣ аз ташти зари ҷилваи бмиқоти мо

تا کنی از طشت زر جلوه بمیقات ما

Роҳи дарозӣ ба пеши ҳамсафарони кӣнаи кеш

راه درازی به پیش همسفران کینه کیش

Ҳимматӣ аз пеш беш баҳри муҳимоти мо

همتی از پیش بیش بهر مهمات ما

Шамъи сифат май рӯми сӯхтау ашки рез

شمع صفت می روم سوخته و اشک ریز

эй сари нӯронӣати шоҳиди ҳолоти мо

ای سر نورانیت شاهد حالات ما

То ту шудӣ куштаи мо бесару сомони шудем

تا تو شدی کشته ما بی سر و سامان شدیم

Яксараи саргаштаи кӯҳу биёбони шудем

یکسره سرگشتۀ کوه و بیابان شدیم

Хаймау харгоҳ мо рафт ббоди фано

خیمه و خرگاه ما رفت بباد فنا

Ба лаҷаи ғами асири дучори тӯфони шудем

به لجۀ غم اسیر دچار طوفان شدیم

Аз фалаки ъз ва ҷоҳ биравӣ хоки сиёҳ

از فلک عز و جاه بروی خاک سیاه

Бчоаҳи ғами сарнигӯн чу моҳи канъони шудем

بچاه غم سرنگون چو ماه کنعان شدیم

зи каъбаи кӯии ту бҳсрт рӯй ту

ز کعبۀ کوی تو بحسرت روی تو

Бҳлқаҳи фирқае з бут прессатон шудем

بحلقۀ فرقه ای ز بت پرستان شدیم

эй сайри ту бар синони шамъи раҳи корвон

ای سیر تو بر سنان شمع ره کاروان

Ба меҳр рӯй ту мо шуҳраи даврони шудем

به مهر روی تو ما شهرۀ دوران شدیم

зи ҷаври хўнхўоргони ту сари баландӣ ва мо

ز جور خونخوارگان تو سر بلندی و ما

зи дасти назорагони сари бгрибони шудем

ز دست نظارگان سر بگریبان شدیم

Пардаи ?гийони туро ҳиҷоб иззат дарид

پرده گیان تو را حجاب عزت درید

То ки тмошогаҳ парда нишинон шудем

تا که تماشاگه پرده نشینان شدیم

Гоҳи бзндони ғами ҳалқа мотам зада

گاه بزندان غم حلقۀ ماتم زده

Бкнҷи вайронаи гоҳ чаҳ ганҷи шоёни шудем

بکنج ویرانه گاه چه گنج شایان شدیم

Чаҳ найза шуд сарбаланд аз сари вуҷӯд

چه نیزه شد سربلند از سرّ وجود

Шамъи сифат ҷилва кард шоҳиди базми шуҳуд

شمع صفت جلوه کرد شاهد بزم شهود

Сар бФлк баркашид чаҳ оҳ оташ фишон

سر بفلک برکشید چه آه آتش فشان

Баст бар афлокёни роҳи сдрўу вуруд

بست بر افلاکیان راه صدرو و ورود

Онкии масеҳои бадии зиндаи лаъли лабаш

آنکه مسیحا بدی زندۀ لعل لبش

Бдири трсогҳӣ , гуҳӣ бидор яҳуд

بدیر ترساگهی، گهی بدار یهود

Гоҳи бкнҷи танури гоҳи боўҷи синон

گاه بکنج تنور گاه باوج سنان

Ёфта ҳади камоли қавси нузулу суъӯд

یافته حدّ کمال قوس نزول و صعود

Гоҳи бўиронаҳ буд ҳамдами оҳу фиғон

گاه بویرانه بود همدم آه و فغان

Гоҳ ба базми шароби қарини шатранҷу авд

گاه به بزم شراب قرین شطرنج و عود

Аз уфуқи ташти зари субҳ азал зад чаҳ сар

از افق طشت زر صبح ازل زد چه سر

Бшом шуд ҷилвагар меҳри сипеҳри вуҷӯд

بشام شد جلوه گر مهر سپهر وجود

Мантиқи Довӯдяши лаб бтлоўт гушӯд

منطق داودیش لب بتلاوت گشود

ё ки анои аллоҳи сурӯди ояи раби вдўд

یا که انا الله سرود آیۀ رب ودود

Нуқтаи тавҳидро дасти ситам маҳв кард

نقطۀ توحید را دست ستم محو کرد

Маркази дайнро ббод рафт суғуру ҳудӯд

مرکز دین را بباد رفت ثغور و حدود