Чун шуд муҳӣти доӣраҳи хиттаи ҷунуд

چون شد محیط دائرۀ خطۀ جنود

Холии заҳр ки буд магари нуқтаи вуҷӯд

خالی زهر که بود مگر نقطۀ وجود

Нури таҷаллии аҳадят ттқ кашид

نور تجلی احدیت تتق کشید

Сар зад ҷамоли ғайби зи ойинаи шуҳуд

سر زد جمال غیب ز آئینۀ شهود

Дар пешгоҳ шоҳид ҳастӣ чаҳ шамъи сӯхт

در پیشگاه شاهد هستی چه شمع سوخت

То буд шуд бмҷмраҳи ишқи ҳамчуи авд

تا بود شد بمجمرۀ عشق همچو عود

Ошӯб дар сарои табиати зи ҳади гузашт

آشوب در سرای طبیعت ز حد گذشت

Султони маърифат чаҳ муҷаррад шуд аз ҳудӯд

سلطان معرفت چه مجرد شد از حدود

Мурғ дилӣ намонад ки дар қайд ғам нашуд

مرغ دلی نماند که در قید غم نشد

Чу нашуд эй сад раҳ нишин мутлақ аз қуюд

چو نشد همای سدره نشین مطلق از قیود

Он масдари вуҷӯди фурӯи кӯфти кӯси ишқ

آن مصدر وجود فرو کوفت کوس عشق

Дар арсае ки ақли наёбади раҳи вуруд

در عرصه ای که عقل نیابد ره ورود

Дар роҳи ишқи мбдءи файз ончӣ дошт дод

در راه عشق مبدء فیض آنچه داشت داد

То шуд аёни бъолмёни миннатҳои ҷӯад

تا شد عیان بعالمیان منتهای جود

Даст аз ҷавон кашид ки бади хуштарин матоъ

دست از جوان کشید که بد خوشترین متاع

Вази нақди ҷони гузашт ки бади беҳтарини нқўд

وز نقد جان گذشت که بُد بهترین نقود

Мустағриқи висол чунон шуд ки ме намӯд

مستغرق وصال چنان شد که می نمود

Шӯри видоъи парда ?гийонаш навой авд

شور وداع پرده گیانش نوای عود

Шуд бар фарози рФрФи ҳиммати савору тохт

شد بر فراز رفرف همت سوار و تاخت

Ман мунтаҳии алнзўли илои ғояи алсъўд

من منتهی النزول الی غایه الصعود

Гардун ҳамора дошт ба таъзим ӯ рукӯъ

گردون هماره داشت به تعظیم او رکوع

Шуд то кунад зҳибти такбир ӯ суҷуд

شد تا کند زهیبت تکبیر او سجود

Хасм аз наҳифи теғ чаҳ рихи алъқим ӯ

خصم از نهیب تیغ چه ریخ العقیم او

Андари гурез , ҳамчуи зи хури тоӣри валавад

اندر گریز، همچو ز خور طائر ولود

Теғаш басар фишонӣ душман чаҳ бо дуоад

تیغش بسر فشانی دشمن چه با دعاد

Асбаш ба шеҳаи оятӣ аз сиҳаҳи самуд

اسبش به شیهه آیتی از صیحهٔ ثمود

То шуд сараши бнизаҳ чаҳ исо бар ваии дор

تا شد سرش بنیزه چه عیسی بر وی دار

Лекин на фориғ аз ситами фирқаи яҳуд

لیکن نه فارغ از ستم فرقۀ یهود