Сайли ғами ҳамла чунон кард ки об аз сар рафт

سیل غم حمله چنان کرد که آب از سر رفت

Навҷавон Акбар рафт

نوجوان اکبر رفت

Хушки лаб бо дили тафтидау чашм тар рафт

خشک لب با دل تفتیده و چشم تر رفت

Рӯҳ пайғамбар рафт

روح پیغمبر رفت

Гулшани оли набии зи оташ бедод бсухт

گلشن آل نبی ز آتش بیداد بسوخت

Сарв озод бсухт

سرو آزاد بسوخت

Чамани Фостқм аз боди фано яксар рафт

چمن فاستقم از باد فنا یکسر رفت

На ки барг ва бар рафт

نه که برگ و بر رفت

Нахлаи таври зи сӯзи аташ аз по афтод

نخلۀ طور ز سوز عطش از پا افتاد

Шох тӯбо афтод

شاخ طوبی افتاد

Дӯди оҳи дили шаҳ то фалак ахзар рафт

دود آه دل شه تا فلک اخضر رفت

Вази фалак бартар рафт

وز فلک برتر رفت

Як фалак моҳ намӯд аз уфуқи ҳасани ғуруб

یک فلک ماه نمود از افق حسن غروب

Оҳ аз он талъати хуб

آه از آن طلعت خوب

Тира шуд рӯй ду гетӣ чу ма анвар рафт

تیره شد روی دو گیتی چو مه انور رفت

Чашма ховар рафт

چشمۀ خاور رفت

Як чаман сарв шуд аз тешаи бедоди қалам

یک چمن سرو شد از تیشۀ بیداد قلم

Аз гулистони қадам

از گلستان قدم

То қаду қомати раънои алӣ Акбар рафт

تا قد و قامت رعنای علی اکبر رفت

Нахли шукр бар рафт

نخل شکر بر رفت

Дарраи алтоҷи набувват чаҳ ақиқи гулгун

دره التاج نبوت چه عقیق گلگون

Шудаи ғалатон дар хӯн

شده غلطان در خون

То зи шҳзодаҳи озоди сар ва аФсир рафт

تا ز شهزادۀ آزاد سر و افسیر رفت

Аз дам ханҷар рафт

از دم خنجر رفت

Шоҳро нолаи шҳзодаҳ чаҳ омад дар гӯш

شاه را نالۀ شهزاده چه آمد در گوش

Шуд дар афғону хурӯш

شد در افغان و خروش

Пери канъони басари пӯри равон парвар рафт

پیر کنعان بسر پور روان پرور رفت

Ҷонаш аз пайкар рафт

جانش از پیکر رفت

Юсуфӣ дид зи сари панҷаи гиреҳгони сад чок

یوسفی دید ز سر پنجۀ گرگان صد چاک

Каз смк то бсмок

کز سمک تا بسماک

Нолаи вои влдо зон шаҳи гардун фар рафт

نالۀ وا ولدا زان شه گردون فرّ رفت

То дар довар рафт

تا در داور رفت

Андалебона бар он ғунча хандон бигирист

عندلیبانه بر آن غنچۀ خندان بگریست

Чун бхўнш нагирист

چون بخونش نگریست

Гуфт моро бҷгри ончии туро бар сар рафт

گفت ما را بجگر آنچه ترا بر سر رفت

Балки афзӯн тар рафт

بلکه افزون تر رفت

эй гули гулшани тавҳиди ниҳоли умед

ای گل گلشن توحید نهال امید

Бтўи охир чаҳ расед

بتو آخر چه رسید

Бӯстони хуррам ва сабзасту гул аҳмар рафт

بوستان خرم و سبز است و گل احمر رفت

Нави ниҳол тар рафт

نو نهال تر رفت

эй даҳони ту рўонбхши ду сад Хизру Масеҳ

ای دهان تو روانبخش دو صد خضر و مسیح

Ки шудӣ ташнаи забеҳ

که شدی تشنه ذبیح

Оби ту аз лаби шамшеру дам ханҷар рафт

آب تو از لب شمشیر و دم خنجر رفت

Ки бар он ханҷар рафт

که بر آن خنجر رفت

Нўҷўонои қади сарви ту замин гирам кард

نوجوانا قد سرو تو زمین گیرم کرد

Ғами ту перам кард

غم تو پیرم کرد

Ту бирафтӣу бикбораҳи дил ва дилбар рафт

تو برفتی و بیکباره دل و دلبر رفت

Ҷону ҷон парвар рафт

جان و جان پرور رفت

Бе фурӯғи рахт эй шамъи ҷаҳони афрӯзам

بی فروغ رخت ای شمع جهان افروزم

Тира чун шаби рӯзам

تیره چون شب روزم

Равшании бахши дилу дидаи ман дигар рафт

روشنی بخش دل و دیدۀ من دیگر رفت

То дам маҳшар рафт

تا دم محشر رفت

Кавкаби бахти ман аз авҷ саодат афтод

کوکب بخت من از اوج سعادت افتاد

Рафт иқболи ббод

رفت اقبال بباد

Ваа чаҳ зуд аз назарами он ҳасан алмнзр рафт

وه چه زود از نظرم آن حسن المنظر رفت

Он баланд ахтар рафт

آن بلند اختر رفت

эй ҷавони марги ману ҳасрати домодии ту

ای جوان مرگ من و حسرت دامادی تو

Ғами ношодии ту

غم ناشادی تو

Орзӯҳо ҳама бо ҷони ман аз тан дар рафт

آرزوها همه با جان من از تن در رفت

Нои мурод Акбар рафт

نا مراد اکبر رفت

Вой бар ҳоли дил ғам зада Лайлии бод

وای بر حال دل غم زدۀ لیلی باد

Ки надидат домод

که ندیدت داماد

Хабарат ҳаст чҳо бар сари ин модар рафт

خبرت هست چها بر سر این مادر رفت

Беписар охир рафт

بی پسر آخر رفت

Сар ба саҳро зада Лайлии зи ғамат эй маҷнӯн

سر به صحرا زده لیلی ز غمت ای مجنون

Бо дилии ғарқа ба хӯн

با دلی غرقه به خون

То бшоми ғам аз ин дашти бало яксар рафт

تا بشام غم از این دشت بلا یکسر رفت

Бесар ва сарвар рафт

بی سر و سرور رفت

Хоки ғам бар сари дунё ки вафо бо ту накард

خاک غم بر سر دنیا که وفا با تو نکرد

Ҷузи ҷафо бо ту накард

جز جفا با تو نکرد

Хирмани умри гиронмоя ба як сарсар рафт

خرمن عمر گرانمایه به یک صرصر رفت

Як ҷаҳон Акбар рафт

یک جهان اکبر رفت