Шоҳи дайнро буд шӯри маҳшар

شاه دین را بود شور محشر

Бар сари наъши шҳзодаҳи Акбар

بر سر نعش شهزاده اکبر

эй шикеби дили ороми ҷонам

ای شکیب دل آرام جانم

эй равони тани нотавонам

ای روان تن ناتوانم

эй ҷигари гӯшаи меҳрбонам

ای جگر گوشۀ مهربانم

эй алии Акбари навҷавонам

ای علی اکبرِ نوجوانم

Ту эй ҳақиқати нишоне

تو همای حقیقت نشانی

Шоҳбози баланди ошёнӣ

شاهباز بلند آشیانی

Аз чаҳ дар хок ва дар хӯни тпонӣ

از چه در خاک و در خون طپانی

эй алии Акбари навҷавонам

ای علی اکبر نوجوانم

Чеҳраи ?ути як фалак офтобаст

چهره ات یک فلک آفتابست

Турраи ?ути як ҷаҳон машк нобаст

طره ات یک جهان مشک نابست

эй дариғо ки дар хӯни хзои баст

ای دریغا که در خون خضا بست

эй алии Акбари навҷавонам

ای علی اکبر نوجوانم

эй пар аз захми кин инча ҳоласт

ای پر از زخم کین اینچه حالست

Ин ҳақиқат буд ё хаёласт

این حقیقت بود یا خیالست

Иктн ва ин ҷароҳат маҳоласт

یکتن و این جراحت محالست

эй алии Акбари навҷавонам

ای علی اکبر نوجوانم

Ҳайф аз он талъати моҳи рухсор

حیف از آن طلعت ماه رخسار

Ҳайф аз он қомати сарви рафтор

حیف از آن قامت سرو رفتار

Ҳайф аз он мантиқи шаҳди гуфтор

حیف از آن منطق شهد گفتار

эй алии Акбари навҷавонам

ای علی اکبر نوجوانم

Ҳайф аз он қад бо эътидолат

حیف از آن قدّ با اعتدالت

Ҳайф аз он шохи тӯбои мисолат

حیف از آن شاخ طوبی مثالت

Дасти кин теша зад бар ниҳолат

دست کین تیشه زد بر نهالت

эй алии Акбари навҷавонам

ای علی اکبر نوجوانم

Ҳайф аз он мшгсои сунбул тар

حیف از آن مشگسا سنبل تر

Ҳайф аз он ҷаъду мӯии мънбр

حیف از آن جعد و موی معنبر

Дили зи доғат чаҳ авдии бмҷмр

دل ز داغت چه عودی بمجمر

эй алии Акбари навҷавонам

ای علی اکبر نوجوانم

Ҳайф аз он рӯйу мӯии набувват

حیف از آن روی و موی نبوت

Ҳайф аз он рӯзу бозуу қӯт

حیف از آن روز و بازو و قوت

Дод аз ин қавми давр аз мурувват

داد از این قوم دور از مروت

эй алии Акбари навҷавонам

ای علی اکبر نوجوانم

Лаъли хушки ту эй лؤлؤ тар

لعل خشک تو ای لؤلؤ تر

Қӯти ҷон буду ёқӯти аҳмар

قوت جان بود و یاقوت احمر

Гарчи марҷони моро зад озар

گرچه مرجان ما را زد آذر

эй алии Акбари навҷавонам

ای علی اکبر نوجوانم

эй ақиқи лабати кҳрбоӣӣ

ای عقیق لبت کهربائی

Кӣ шавад ғунчаи лаби гшоӣӣ

کی شود غنچه لب گشائی

Андалебонаи гўӣии тўоӣӣ

عندلیبانه گوئی توائی

эй алии Акбари навҷавонам

ای علی اکبر نوجوانم

Буд умедам эй нозанинам

بود امیدم ای نازنینم

Базми домодятро бичинам

بزم دامادیت را بچینم

Ҳиҷлаи шодятро бубинам

حجلۀ شادیت را ببینم

эй алии Акбари навҷавонам

ای علی اکبر نوجوانم

эй дариғо зи нокомии ту

ای دریغا ز ناکامی تو

Ҷони фидои хуши андомии ту

جان فدای خوش اندامی تو

Вонқду қомати номии ту

وانقد و قامت نامی تو

эй алии Акбари навҷавонам

ای علی اکبر نوجوانم

Ҳайф аз он лолаи арғавонӣ

حیف از آن لالۀ ارغوانی

Шуд хазон дар баҳори ҷавонӣ

شد خزان در بهار جوانی

Хоки ғам бар сари зиндагонӣ

خاک غم بر سر زندگانی

эй алии Акбари навҷавонам

ای علی اکبر نوجوانم

Вой бар ҳоли Лайлои маҷнӯн

وای بر حال لیلای مجنون

Гар ба бинад турои ғарқа дар хӯн

گر به بیند ترا غرقه در خون

Бо дили зор ӯ чун кунам чун

با دل زار او چون کنم چون

эй алии Акбари навҷавонам

ای علی اکبر نوجوانم

Рӯй дрдшт ва ҳомӯн гузорад

روی دردشت و هامون گذارد

ё сари наъши ту ҷон сипорад

یا سر نعش تو جان سپارد

Тоқати ин мусӣбат надорад

طاقت این مصیبت ندارد

эй алии Акбари навҷавонам

ای علی اکبر نوجوانم

Оҳ агар аммаи мустамандат

آه اگر عمۀ مستمندت

Бинад ин захми бичўн ва чандат

بیند این زخم بیچون و چندت

То қиёмат буд дардмандат

تا قیامت بود دردمندت

эй алии Акбари навҷавонам

ای علی اکبر نوجوانم

Хоҳарати рӯзу шаб май гудозад

خواهرت روز و شب می گدازد

ё бисӯзад зи ғам ё бисозад

یا بسوزد ز غم یا بسازد

Кӯи бародар ки ӯро навозад

کو برادر که او را نوازد

эй алии Акбари навҷавонам

ای علی اکبر نوجوانم