Буд ҳар гулиро баҳор ва хазоне

بود هر گلی را بهار و خزانی

Хазони гули ман баҳори ҷавонӣ

خزان گل من بهار جوانی

Буд шохи гули сабз дар ҳар баҳорӣ

بود شاخ گل سبز در هر بهاری

Гули ман зи хӯни бадани арғавонӣ

گل من ز خون بدن ارغوانی

На як гули змни рафта , як бӯстони гул

نه یک گل زمن رفته، یک بوستان گل

На як навҷавон , як ҷаҳони навҷуоне

نه یک نوجوان، یک جهان نوجوانی

Ҷўонои тўоноӣии ман ту будӣ

جوانا توانائی من تو بودی

Бимонадам ману перӣу нотавонӣ

بماندم من و پیری و ناتوانی

Турои нахли шукри барии прўрдим

ترا نخل شکر بری پروردیم

На пиндоштами заҳри ғами мичшонӣ

نه پنداشتم زهر غم میچشانی

Бигард ту парвона вааш май давидам

بگرد تو پروانه وش می دویدم

Ту чун шамъи саргарм дар сар фишонӣ

تو چون شمع سرگرم در سر فشانی

Ту чун шохи марҷони зи ёқӯти хӯнӣ

تو چون شاخ مرجان ز یاقوت خونی

Ман аз ашки хунини ақиқи ямонӣ

من از اشک خونین عقیق یمانی

Бмиқоти дидорати эҳроми бастам

بمیقات دیدارت احرام بستم

Ки ҷонӣ кунам тоза зон ёри ҷонӣ

که جانی کنم تازه زان یار جانی

Сурӯш ғамат гуфт дар гӯши ҳушат

سروش غمت گفت در گوش هوشت

Ки эй орзӯманди ман ! лн тароне

که ای آرزومند من! لن ترانی

зи сари пнчаҳи душмани деви сират

ز سر پنچۀ دشمن دیو سیرت

Наме ёбӣ аз аҳримани ҳам нишоне

نمی یابی از اهرمن هم نشانی

Ҷўонои ниҳолӣ нишондам бомед

جوانا نهالی نشاندم بامید

Ки дар соя ӯ кунам зиндагонӣ

که در سایۀ او کنم زندگانی

Дариғо ки аз гардиши чархи гардун

دریغا که از گردش چرخ گردون

Сар ӯ кунад бар серуми соябонӣ

سر او کند بر سرم سایبانی

Ҷўонои баҳамати ту ънқоءи қофӣ

جوانا بهمت تو عنقاء قافی

БрФът эй баланди ошёнӣ

برفعت همای بلند آشیانی

Тўӣии яккаи тимсоли ақли нахустин

توئی یکه تمثال عقل نخستین

Тўӣии сонии аснини сабъи алмсонӣ

توئی ثانی اثنین سبع المثانی

Нзибди саратро сари найза бӯдан

نزیبد سرت را سر نیزه بودن

Магари ҷони ман шамъи ин ковароне ?

مگر جان من شمع این کاورانی؟

Ҷўонои фурӯғи ту аз машриқи не

جوانا فروغ تو از مشرق نی

Буд рашки меҳру маи осмонӣ

بود رشک مهر و مه آسمانی

Вале рӯзи моро сияҳ карда чандон

ولی روز ما را سیه کرده چندان

Ки мурдан ба аз ъушрати ҷовдонӣ

که مردن به از عشرت جاودانی

Фидои сари нозанини ту гирдам

فدای سر نازنین تو گردم

Ки аз нозанинон кунад дидбонӣ

که از نازنینان کند دیدبانی

Назари бастӣ аз умр ва аз мо нбстӣ

نظر بستی از عمر و از ما نبستی

Кунӣ сарпарастии зи мо то туоне

کنی سرپرستی ز ما تا توانی

Пас аз ин ману доғи он лолаи рӯ

پس از این من و داغ آن لالۀ رو

Ки як сӯратасту ҷаҳонии маъонӣ

که یک صورتست و جهانی معانی

Пас аз ин ману сӯзи он шамъи қомат

پس از این من و سوز آن شمع قامت

Ки дар базм ваҳдат набӯдяш сонӣ

که در بزم وحدت نبودیش ثانی

Ҳар он сар ки савдоӣ онср надорад

هر آن سر که سودای آنسر ندارد

Буд бар сари дӯши бори гаронӣ

بود بر سر دوش بار گرانی

Дилӣ гар насузад зи сӯзи ғами ту

دلی گر نسوزد ز سوز غم تو

Набинад ба дунёи рухи шодмонӣ

نبیند به دنیا رخ شادمانی