Сабо бирав то бкўии ҷонон
صبا برو تا بکوی جانان
Ки то кунитар димоғи ҷонон
که تا کنی تر دماغ جانان
Бабри бглзори навҷавонон
ببر بگلزار نوجوانان
Саломи ин пери нотавон ро
سلام این پیر ناتوان را
Чаҳ бигузарӣ бар ниҳоли Акбар
چه بگذری بر نهال اکبر
Ниҳоли нўбоўаҳи паямбар
نهال نوباوۀ پیمبر
Бпои он шохаи санавбар
بپای آن شاخۀ صنوبر
Бабўсае зинда кун равон ро
ببوسه ای زنده کن روان را
Бигӯ ба он навҷавони номӣ
بگو به آن نوجوان نامی
Ки аз ҷавонии надидаи комӣ
که از جوانی ندیده کامی
Тафаққудӣ кун бики паёмӣ
تفقدی کن بیک پیامی
Шавам фидои он лабу даҳон ро
شوم فدا آن لب و دهان را
Бмодри дили кабоби хаста
بمادر دل کباب خسته
Бибин ки бандаши бадасти баста
ببین که بندش بدست بسته
Чаҳ мурғ беболу пари шикаста
چه مرغ بی بال و پر شکسته
Ки гуфта бадрӯди ошён ро
که گفته بدرود آشیان را
Чаҳ орзӯҳо ки буд бар дил
چه آرزوها که بود بر دل
Ту рафтӣ ва ҷумла рафт дар гул
تو رفتی و جمله رفت در گل
зи хирмани умри ман чаҳ ҳосил
ز خرمن عمر من چه حاصل
Чаҳ дидам ин доғи ногаҳон ро
چه دیدم این داغ ناگهان را
Санавбариро ки прўридм
صنوبری را که پروریدم
зи тешаи кин бурӣда дидам
ز تیشۀ کین بریده دیدم
зи нешикари заҳр ғам чашидам
ز نیشکر زهر غم چشیدم
зи шохи гули хори ҷони ситон ро
ز شاخ گل خار جانستان را
з бӯстон рафт як чамани гул
ز بوستان رفت یک چمن گل
Ки дили рабӯд аз ҳазор булбул
که دل ربود از هزار بلبل
Кадом модар кунад таҳаммул
کدام مادر کند تحمل
Ҷдоӣии як ҷаҳони ҷавон ро
جدائی یک جهان جوان را
зи як ҷаҳони ҷони ду дидаи бастам
ز یک جهان جان دو دیده بستم
Чаҳ рафт ҷони ҷаҳони зи дастам
چه رفت جان جهان ز دستم
Бмотмш то ки зинда ҳастам
بماتمش تا که زنده هستم
зи нолаи барҳами занами ҷаҳон ро
ز ناله برهم زنم جهان را
Дареғ аз он ғарра чу моҳаш
دریغ از آن غرۀ چو ماهش
Дареғ аз он турраи сиёҳаш
دریغ از آن طرۀ سیاهش
Ки карда ойини ҳиҷлаи гоҳаш
که کرده آئین حجله گاهش
зи дӯди ғами тираи осмон ро
ز دود غم تیره آسمان را
Бҳҷлаҳи хок ва хӯн нишаста
بحجلۀ خاک و خون نشسته
зи хӯни саропонигор баста
ز خون سراپا نگار بسته
зи модари зори дили шикаста
ز مادر زار دل شکسته
Рабӯдаи ҳам тоб ва ҳам тавон ро
ربوده هم تاب و هم توان را
зи сӯзи ин ғами шубону рӯзон
ز سوز این غم شبان و روزان
Чаҳ лолаи доғам чаҳ шамъи сӯзон
چه لاله داغم چه شمع سوزان
Чаҳ нахлаи таври ғами Фрзўон
چه نخلۀ طور غم فرزوان
Кашам чаҳ оҳ шарар фишон ро
کشم چه آه شرر فشان را
Бнохн аз сина май харошам
بناخن از سینه می خراشم
Чаҳ кӯҳкани кӯҳ май тарошам
چه کوهکن کوه می تراشم
Ману фироқи ту зинда бошам ?
من و فراق تو زنده باشم؟
Бахуд наме барадами ин гумон ро
بخود نمی بردم این گمان را
Ту бар сари неи далели роҳӣ
تو بر سر نی دلیل راهی
Балолаи рўӣӣ чаҳ шамъу моҳӣ
بلاله روئی چه شمع و ماهی
Паноҳи якдаста бе паноҳӣ
پناه یکدسته بی پناهی
Бибин чаҳ ҳоласт бонувон ро
ببین چه حالست بانوان را
Ту сари баландӣу шаҳсаворӣ
تو سر بلندی و شهسواری
Хабари зи афтодагони надорӣ
خبر ز افتادگان نداری
Ман аз қафои ту чун ғуборӣ
من از قفای تو چون غباری
Ки аз паии афтодаи корвон ро
که از پی افتاده کاروان را
Чаҳ хуш буд рӯзи бинўоӣӣ
چه خوش بود روز بینوائی
Басари парастии мо бёӣӣ
بسر پرستی ما بیائی
Макун аз ин бештари ҷдоӣӣ
مکن از این بیشتر جدائی
Ки дода бар боди хонимон ро
که داده بر باد خانمان را