Лисони ҳоли Лайлои ҷигари хӯн

لسان حال لیلای جگر خون

Уқули мо сӯйро карда маҷнӯн

عقول ما سوی را کرده مجنون

Биёи булбул ки то бо ҳам бинолем

بیا بلبل که تا با هم بنالیم

Ки мо ҳиҷрони каш ва шӯред ҳолем

که ما هجران کش و شورید حالیم

зи ту гул рафт вази мо глъзорӣ

ز تو گل رفت وز ما گلعذاری

Туро фарёд ва моро оҳу зорӣ

تو را فریاد و ما را آه و زاری

Туро васли гули дигар умед аст

تو را وصل گل دیگر امید است

Баҳори дайр аз баҳри ту ид аст

بهار دیر از بهر تو عید است

Валикини глъзормро бадал нест

ولیکن گلعذارم را بدل نیست

Баҳори дайгарии моро амл нест

بهار دیگری ما را امل نیست

Фироқиро ки андар пай висоласт

فراقی را که اندر پی وصالست

На чун ҳиҷрӣаст кўро иттисоласт

نه چون هجریست کورا اتصالست

Гулӣ аз гулшан ман рафт бар бод

گلی از گلشن من رفت بر باد

Ки то маҳшар нахоҳад рафт аз ёд

که تا محشر نخواهد رفت از یاد

Гулӣ шуд аз ман ғмдидаҳ дар хок

گلی شد از من غمدیده در خاک

Ки гул дар мотамаш зад перҳани чок

که گل در ماتمش زد پیرهن چاک

зи ман боди хазони барги гулии рехт

ز من باد خزان برگ گلی ریخت

Ки хоки ғами сар ҳар булбулии рехт

که خاک غم سر هر بلبلی ریخت

Маро бар синаи доғи глъзорист

مرا بر سینه داغ گلعذاریست

Ки гул дар пеш ӯ монанди хорист

که گل در پیش او مانند خاریست

Кабобам карда доғи лолаи рўӣӣ

کبابم کرده داغ لاله روئی

Ки барад аз лолаи ҳмроءи нкўӣӣ

که برد از لالۀ حمراء نکوئی

Замини гирам барои сарви қадӣ

زمین گیرم برای سرو قدّی

Ки сурӯши банда дар болои баландӣ

که سروش بنده در بالا بلندی

Ягонаи гавҳарӣ гум шуд зи дастам

یگانه گوهری گم شد ز دستم

Ки ҷӯёӣ ваем то зинда ҳастам

که جویای ویم تا زنده هستم

Басои каси навҷавони рахт аз ҷаҳони баст

بسا کس نوجوان رخت از جهان بست

Валикини навгули ман ногаҳони баст

ولیکن نوگل من ناگهان بست

намедонам чаҳ шуд он сарви озод

نمی دانم چه شد آن سرو آزاد

Ббодии ногаҳон аз по дар афтодад

ببادی ناگهان از پا در افتادد

Надид он Юсуфи Мисри малоҳат

ندید آن یوسف مصر ملاحت

Бадӯрони ҷавонӣ рӯй роҳат

بدوران جوانی روی راحت

Агар гурги аҷали хунин даҳан нест

اگر گرگ اجل خونین دهن نیست

Чаро пас Юсуфи гул перҳан нест

چرا پس یوسف گل پیرهن نیست

Дареғ аз қомати шамшодӣ ӯ

دریغ از قامت شمشادی او

Кафан шуд халъати домодӣ ӯ

کفن شد خلعت دامادی او

Дареғ аз сарви болои расояш

دریغ از سرو بالای رسایش

Дареғ аз гесувони мшгсоиш

دریغ از گیسوان مشگسایش

Дареғ аз ҳалқаи пари печу тобиш

دریغ از حلقۀ پر پیچ و تابش

Дареғ аз кокул дар хӯни хизобаш

دریغ از کاکل در خون خضابش

Ҳазорон ҳайфи коншохи санавбар

هزاران حیف کانشاخ صنوبر

зи нахли зиндагонии гашт бе бар

ز نخل زندگانی گشت بی بر

Ҳазорон ҳайфи конгисўии мшгин

هزاران حیف کانگیسوی مشگین

Бхўни фарқ сар гардӣда рангин

بخون فرق سر گردیده رنگین

Ҳазорон ҳайфи конхўршиди ховар

هزاران حیف کانخورشید خاور

Миёни лаҷа хӯн шуд шиновар

میان لجۀ خون شد شناور

Фиғони коӣинаҳ рӯй паямбар

فغان کائینۀ روی پیمبر

Бхок тира шуд аллоҳи Акбар

بخاک تیره شد الله اکبر

Фиғони зи анқомти тӯбои мисолаш

فغان ز انقامت طوبی مثالش

Ки дасти ҷаври барад аз эътидолаш

که دست جور برد از اعتدالش

Ман андари васф ӯ мадҳуш ҳастам

من اندر وصف او مدهوش هستم

На Лайлоем ки маҷнӯн вай астам

نه لیلایم که مجنون وی استم

Басӯрат талъати аллоҳ нур аст

بصورت طلعت الله نور است

Бмънии ғайби макнунро зуҳӯр аст

بمعنی غیب مکنون را ظهور است

Биравӣу мӯӣу симоу шмоӣл

بروی و موی و سیما و شمائل

Паямбари ояту ҳайдари длоӣл

پیمبر آیت و حیدر دلائل

Биё эй андалеби гулшани ман

بیا ای عندلیب گلشن من

Бибин торики чашми равшани ман

ببین تاریک چشم روشن من

Биё эй навгули гулзори модар

بیا ای نوگل گلزار مادر

Бикун раҳмии баҳоли зори модар

بکن رحمی بحال زار مادر

Биё эй навниҳоли боғи модар

بیا ای نونهال باغ مادر

Бизан обӣ бисӯз доғи модар

بزن آبی بسوز داغ مادر

Биё эй шамъи ҷамъи маҳфили мо

بیا ای شمع جمع محفل ما

Бибин зулмат саро шуд манзили мо

ببین ظلمت سرا شد منزل ما

Биё эй шоҳиди яктои зебо

بیا ای شاهد یکتای زیبا

Ки дилро беш аз ин набӯд шикеб

که دل را بیش از این نبود شکیبا

Туро бо шираи ҷони прўрдим

ترا با شیرۀ جان پروردیم

Дариғо каз ту ҷоно дил буридам

دریغا کز تو جانا دل بریدم

Надонистам ки марги ногаҳонӣ

ندانستم که مرگ ناگهانی

Аннан гирад туро дар навҷуоне

عنان گیرد ترا در نوجوانی

Баҳамат ме тавон аз ҷони гузаштан

بهمت می توان از جان گذشتن

Валикин аз ҷавон натавон гузаштан

ولیکن از جوان نتوان گذشتن

Чунон доғами казин пас то бимирам

چنان داغم کزین پس تا بمیرم

Сар аз зонуии ғам ҳаргиз нагирам

سر از زانوی غم هرگز نگیرم

Ману ёди қади шамшодии ту

من و یاد قد شمشادی تو

Ману нокомӣу ношодии ту

من و ناکامی و ناشادی تو

Ману ёди лаби хушкидаи ту

من و یاد لب خشکیدۀ تو

Ману сӯзи дили тафтидаи ту

من و سوز دل تفتیدۀ تو

Ман ва он захмҳои бе ҳисобат

من و آن زخمهای بی حسابت

Ман ва он пайкар дар хӯни хизобат

من و آن پیکر در خون خضابت

Ҷўоно раҳм кун бар перии ман

جوانا رحم کن بر پیری من

Маро магузор бо як дашти душман

مرا مگذار با یک دشت دشمن

Ҷўонои сӯии модари як назар кун

جوانا سوی مادر یک نظر کن

Биёи раҳмӣ бар ин чашмон тар кун

بیا رحمی بر این چشمان تر کن

Агар ху карда бошӣ бо ҷдоӣӣ

اگر خو کرده باشی با جدائی

Макун қатъи русуми ошноӣӣ

مکن قطع رسوم آشنائی

Гуҳии ҳоли дили ғамнок мо пресс

گهی حال دل غمناک ما پرس

зи оби дидаи намнок мо пресс

ز آب دیدۀ نمناک ما پرس

Савол аз ҳол ғамнокон савобаст

سؤال از حال غمناکان ثوابست

Хусусан он дилӣ каз ғам кабобаст

خصوصاً آن دلی کز غم کبابست