Соқӣ ба ёди лаъли ту чун соғар оварад
ساقی به یاد لعل تو چون ساغر آورد
Моро ба даври аввал аз пои даровард
ما را به دور اول از پا درآورد
Он сарзамин ки чун ту парӣ зояд одамӣ
آن سرزمین که چون تو پری زاید آدمی
Набӯд аҷаб ки хоргл аҳмар оварад
نبود عجب که خارگل احمر آورد
Гӯйанд сарвро самарӣ нест эй аҷаб
گویند سرو را ثمری نیست ای عجب
Ман сарв дидаам ки самар шукр оварад
من سرو دیده ام که ثمر شکّر آورد
Сарваст қомати туу лаъли лабати шукр
سرو است قامت تو و لعل لبت شکر
Зини лаб чаҳ шохи мива ӣ ширин тар оварад
زین لب چه شاخ میوه ی شیرین تر آورد
Дар сад ҳазор қарни куҷои даври осмон
در صد هزار قرن کجا دور آسمان
Як тани ҳам?или довар донишвар оварад
یک تن همال داور دانشور آورد
Фархундаи зилли султони хуршеди малики дайн
فرخنده ظلّ سلطان خورشید ملک دین
Кӯро сипеҳри саҷда ба хоки даровард
کو را سپهر سجده به خاک درآورد
Огоҳи дили хдиўш масъӯд хонд ва гуфт
آگاه دل خدیوش مسعود خواند و گفت
Ин нави ниҳоли малик саодат баровард
این نو نهال ملک سعادت برآورد
Гардад чу сояи густари зоқсои бохтар
گردد چو سایه گستر زاقصای باختر
Дар зери соя то ба ҳад ховар оварад
در زیر سایه تا به حد خاور آورد
Ҳар гуҳ эй ҳиммат ӯ бол густард
هر گه همای همّت او بال گسترد
Офоқро тамом ба зер пуроварад
آفاق را تمام به زیر پرآورد
Гардад ба халқи довари донои неки хоҳ
گردد به خلق داور دانای نیک خواه
Ҳангоми доварӣ ба назар довар оварад
هنگام داوری به نظر داور آورد
Дорад нигоҳи поси раият ба адл ва дод
دارد نگاه پاس رعیت به عدل و داد
Вази ҷӯади ком гӯша нишинон баровард
وز جود کام گوشه نشینان برآورد
Натавон санои ҳазрат ӯгар ба ҷои мӯ
نتوان ثنای حضرت او گر به جای مو
Зоъзои ман тамоми забони сар бар оварад
زاعضای من تمام زبان سر بر آورد
Моноад дар паноҳи шаҳаншоҳи шодмон
ماناد در پناه شهنشاه شادمان
Номӣ ба фасли гули тараб бемар оварад
نامی به فصل گل طرب بی مَر آورد
зи алтоф шоҳ манеҳӣ иқбол ҳар замон
ز الطاف شاه منهی اقبال هر زمان
ӯро навиди мавҳибатӣ дигар оварад
او را نوید موهبتی دیگر آورد
Баҳри нисори базми ҳузураши збҳри табъ
بهر نثار بزم حضورش زبحر طبع
Ҳар дами муҳӣти назмӣ чун гавҳар оварад
هر دم محیط نظمی چون گوهر آورد