Ҳбзои шаҳбози шоҳаншоҳ чун парво кунад
حبّذا شهباز شاهنشاه چون پروا کند
Чархи дигар аз ҳумоюни пари худ барпо кунад
چرخ دیگر از همایون پر خود برپا کند
То диҳад чархи куҳанро шева ӣ бедоди ёд
تا دهد چرخ کهن را شیوه ی بیداد یاد
Тозаи чархӣ ҳар замон аз пари худ барпо кунад
تازه چرخی هر زمان از پر خود برپا کند
Сахраи смо агар дроҷро гардад буна
صخره صمّا اگر درّاج را گردد بنه
Рахна ӣ зубини чнглш дар сахра смо кунад
رخنه ی زوبین چَنگُلش در صخره صمّا کند
Кебек ва тиҳу чист шоҳинро агар орад ба чанг
کبک و تیهو چیست شاهین را اگر آرد به چنگ
Туъма дар дами зостхўони ваии ҳумо осо кунад
طعمه در دم زاستخوان وی هما آسا کند
Хӯни мурғони шикориро збси резад ба хок
خون مرغان شکاری را زبس ریزد به خاک
Ранги ҳомӯнро ба ранги лола ӣ ҳмро кунад
رنگ هامون را به رنگ لاله ی حمرا کند
Зибдши гардуни нишемани вази мҷраҳи пои банд
زیبدش گردون نشیمن وز مجّره پای بند
Ошён бояд фарози гунбад хзро кунад
آشیان باید فراز گنبد خضرا کند
Насар тоирро рибоед аз сипеҳри ҳаштумин
نسر طایر را رباید از سپهر هشتمین
На фалакро чун замини пари шӯриш ва ғавғо кунад
نُه فلک را چون زمین پر شورش و غوغا کند
Оҳанӣни чанголи ваии миррӣхро дар хӯн кашад
آهنین چنگال وی مریخ را در خون کشد
Савти заррини днг ӯ ноҳидро шайдо кунад
صوت زرین دنگ او ناهید را شیدا کند
Қоф то қофи ҷаҳонро оварад дар зери пар
قاف تا قاف جهان را آورد در زیر پر
Чун ба иқболи шҳншаҳи боли ҳиммат во кунад
چون به اقبال شهنشه بال همت وا کند
Зилли яздони Носириддини шаҳ ки дар ҳар бомдод
ظل یزدان ناصرالدین شه که در هر بامداد
Касби нур аз раъии ваии меҳри ҷаҳон оро кунад
کسب نور از رأی وی مهر جهان آرا کند
Шаҳриёри додгари гази Ямани фаррухи мақдамаш
شهریار دادگر گز یمن فرّخ مقدمش
Бар нуҳуми гдўни тафохури соҳат ғбро кунад
بر نُهم گدون تفاخُر ساحت غبرا کند
Осмон кушед ки хоки остон вай шавад
آسمان کوشید که خاک آستان وی شود
То ба ин тадбири қадари хешро воло кунад
تا به این تدبیر قدر خویش را والا کند
Лек нагузорад амини хилвати шоҳи ҷаҳон
لیک نگذارد امین خلوت شاه جهان
Раҳ ба дарбори малик ҳар сифла ӣ пайдо кунад
ره به دربار ملک هر سفله ی پیدا کند
Хоҷа ӣ бозл ки абри дасти гавҳари бор ӯ
خواجه ی باذل که ابر دست گوهر بار او
Арса ӣ офоқро рашки дил дарё кунад
عرصه ی آفاق را رشک دل دریا کند
Чун кушояди лаби паии арзи сухани файзи дамаш
چون گشاید لب پی عرض سخن فیض دمش
Гунги модарзодро булбули сифат гуё кунад
گنگ مادرزاد را بلبل صفت گویا کند
Нестгар оби бақои назми равони бахшиш чаро
نیست گر آب بقا نظم روان بخشش چرا
Куштагони муҳаббати айёмро эҳё кунад
کشتگان محبت ایام را احیا کند
Ном ӯро чун барам бӯсади даҳонамро нигор
نام او را چون برم بوسد دهانم را نگار
Коми ман ширини зшҳди лаъл шкрхо кунад
کام من شیرین زشهد لعل شکرخا کند
Дилбарӣ дорам ки болои балои ангез ӯ
دلبری دارم که بالای بلا انگیز او
Ҳар замон дар кишвари дили фитнаҳо барпо кунад
هر زمان در کشور دل فتنه ها برپا کند
Шӯхи сармастии зибардастӣ ки гар ёбад амон
شوخ سرمستی زبردستی که گر یابد امان
Хӯни халқиро ба ҷои бода дар мино кунад
خون خلقی را به جای باده در مینا کند
Карда бо мо гӯшаи гирони ҳолати чашмон ӯ
کرده با ما گوشه گیران حالت چشمان او
Он чаҳ бо дардии кашони софи дил саҳбо кунад
آن چه با دُردی کشان صاف دل صهبا کند
Ёди субҳи васлу шоми ҳиҷри он зебои санам
یاد صبح وصل و شام هجر آن زیبا صنم
Навҷавонро пер созад перро бурно кунад
نوجوان را پیر سازد پیر را برنا کند
Ҳар сухани зони сарви боло бар забони орад « муҳӣт »
هر سخن زآن سرو بالا بر زبان آرد «محیط»
Зуҳрааш вирди забон дар олам боло кунад
زهره اش ورد زبان در عالم بالا کند