Хуҷастаи талъати волои Носириддини шоҳ

خجسته طلعت والای ناصرالدین شاه

Хуҷастаи бод ба болои мейри кайвони ҷоҳ

خجسته باد به بالای میر کیوان جاه

Амири дӯсти Муҳамади саромади умаро

امیر دوست محمد سرآمد امرا

Сутӯдаи хозину домоди Носириддини шоҳ

ستوده خازن و داماد ناصرالدین شاه

Бар ғами душманаш аз баҳри ҳрз ҷон бахшед

بر غم دشمنش از بهر حرز جان بخشید

Змҳри халъати тани пӯши шоҳи меҳри кулоҳ

زمهر خلعت تن پوش شاه مهر کلاه

Бузургвори амӣрӣ ки аз камолу ҷалол

بزرگوار امیری که از کمال و جلال

Фалак надид назиру нбиндши иштибоҳ

فلک ندید نظیر و نبیندش اشتباه

Сипеҳри сӯрату маънии ҷаҳони маҷду шараф

سپهر صورت و معنی جهان مجد و شرف

Ки остони ҷалолаши замонаи рости паноҳ

که آستان جلالش زمانه راست پناه

Зъдл ӯ на ба ҷуз бар дарахти боргарон

زعدل او نه به جز بر درخت بارگران

Ба аҳд ӯ на ба ҷузи шаб касе брўри сиёҳ

به عهد او نه به جز شب کسی برور سیاه

Зсрўрӣу бузургӣ бар остона ӣ ӯ

زسروری و بزرگی بر آستانه ی او

Сарони малики бсоинд аз инкисори ҷбоаҳ

سران ملک بسایند از انکسار جباه

Зиҳӣ ба мартабаи домоди хоси шоҳаншоҳ

زهی به مرتبه داماد خاص شاهنشاه

Хҳии зиноами накӯи дӯст бо расӯли аллоҳ

خهی زنام نکو دوست با رسول الله

Ба пои асби ҷалолаши ту пели гардуни мӯр

به پای اسب جلالش تو پیل گردون مور

Ба ҷанби фару шикваи ту кӯҳи оҳани коҳ

به جنب فر و شکوه تو کوه آهن کاه

Ба роҳи ҷоҳи ту душман фиканд чоҳ ва ба акс

به راه جاه تو دشمن فکند چاه و به عکس

ЗлтФи дӯсти асар бар ҳлоФ шуд ногоҳ

زلطف دوست اثر بر حلاف شد ناگاه

Чу офтоби фалак эй азизи Мисри шараф

چو آفتاب فلک ای عزیز مصر شرف

Баромади ахтари бахтат чу Юсуф аз так чоҳ

برآمد اختر بختت چو یوسف از تک چاه

Бибин ки давр фалак карда хастау перам

ببین که دور فلک کرده خسته و پیرم

Ниҳода бар дилам аз бас ки меҳнати ҷонкоҳ

نهاده بر دلم از بس که محنت جانکاه

Ғами замонаи чунонам зпои дароварда

غم زمانه چنانم زپا درآورده

Ки нест қӯти он каз ҷигар барорам оҳ

که نیست قوت آن کز جگر برآرم آه

Ту шоҳи кишвари ҷўдӣ ва ман гадоӣ дарат

تو شاه کشور جودی و من گدای درت

Яке ба ҷониб фарзин бикун змҳри нигоҳ

یکی به جانب فرزین بکن زمهر نگاه

Ба бор бар сари ман эй саҳоби ҷӯаду карам

به بار بر سر من ای سحاب جود و کرم

Насухтаи маро то збрқи фоқаи гиёҳ

نسوخته مرا تا زبرق فاقه گیاه

Ба бахши нони раҳеи солу ма ба истимрор

به بخش نان رهی سال و مه به استمرار

Ки дар паноҳ ту бошам чу бандагон ба рифоҳ

که در پناه تو باشم چو بندگان به رفاه

Ишора Эйаст кифоят кунун ба давлати ту

اشاره ای است کفایت کنون به دولت تو

Дуо кунам ки шавад душманати залилу табоҳ

دعا کنم که شود دشمنت ذلیل و تباه

Ҳамеша то ки буд растгории муъмин

همیشه تا که بود رستگاری مؤمن

Ба зикри тайиба ӣ лои илоҳи алои аллоҳ

به ذکر طیّبه ی لا اله الّا الله

Ба Комронӣу ъушрати бимон ба кӯрии хасм

به کامرانی و عشرت بمان به کوری خصم

Дар офтоби ҷаҳони тоби зилли зилли аллоҳ

در آفتاب جهان تاب ظلّ ظلّ الله