Бишинав панди ман эй хоҷаи басии суди барӣ
بشنو پند من ای خواجه بسی سود بری
Парда бар айби касони пӯш ва макун пардаи дарӣ
پرده بر عیب کسان پوش و مکن پرده دری
Бодаи нӯшидан дар пардаи шабҳои дароз
باده نوشیدن در پرده شب های دراز
Хуштар аз парда дарӣ бошаду вирди саҳарӣ
خوشتر از پرده دری باشد و ورد سحری
эй ки даври ту ба озор касон ме гузарад
ای که دور تو به آزار کسان می گذرد
Чашм дорем ки ин давр ба поён набарӣ
چشم داریم که این دور به پایان نبری
Он чунон табъи бҳимӣ шудаи ғолиб бар нафас
آن چنان طبع بهیمی شده غالب بر نفس
Ки фаромӯш шудаш як сираи хуии башарӣ
که فراموش شدش یک سره خوی بشری
Ҳеҷ донеи зчаҳи дарвеши зшоҳӣ ба гузашт
هیچ دانی زچه درویش زشاهی به گذشت
Ор меоядаш аз шуғли бад-ӣни мухтасарӣ
عار می آیدش از شغل بدین مختصری
Ростии тоҷи шаҳӣ гарчи басии нағз ва накӯ аст
راستی تاج شهی گرچه بسی نغز و نکو است
наменаярзад ба дамии дардисар , ин тоҷўрӣ
می نیرزد به دمی دردسر، این تاجوری
Одамӣ зода надидам ки тавонад ҷузи ту
آدمی زاده ندیدم که تواند جز تو
Нигаҳи оҳӯии ваҳшӣ , равиши Кебеки дарӣ
نگه آهوی وحشی، روش کبک دری
Ман ҳамон рӯз ки хат ту бидидам гуфтам
من همان روز که خط تو بدیدم گفتم
Давр бар ҳам занад ин офати даври қамарӣ
دور بر هم زند این آفت دور قمری
Давр чун бо ту буд дод дил аз ҷом бигир
دور چون با تو بود داد دل از جام بگیر
Ки бночор шудани давр ту хоҳад сипарӣ
که بناچار شدن دور تو خواهد سپری
Дил манеҳ хоҷа бар ин хонаи хокӣ ки ба бод
دل منه خواجه بر این خانه خاکی که به باد
Дар равад ҳарчӣ зхоки омада то дрнгрӣ
در رود هرچه زخاک آمده تا درنگری
Ҳомили бор гаронӣ шудам аз ҳиммати ишқ
حامل بار گرانی شدم از همت عشق
Ки шавад кӯҳи қавии пушти зҳмлши камарӣ
که شود کوه قوی پشت زحملش کمری
Ба хаёли лаби нӯшин ту то ғарқ шудам
به خیال لب نوشین تو تا غرق شدم
Шуд саропои вуҷӯдам чу лбонти шукрӣ
شد سراپای وجودم چو لبانت شکری
Баъди Аҳмад ки буд роҳбари роҳи наҷот
بعد احمد که بود راهبر راه نجات
Аз алӣ ояду авлоди алӣ , роҳбарӣ
از علی آید و اولاد علی، راهبری
Тӯша баргир змҳри алӣу ол « муҳӣт »
توشه برگیر زمهر علی و آل «محیط»
Пештар зонка аз ин марҳалаи гардии сафарӣ
پیشتر زانکه از این مرحله گردی سفری