Чашм он дорам каз он оташ ки бар тан май занӣ

چشم آن دارم کز آن آتش که بر تن می‌زنی

Шуълае бар ҷони зании он дам ки доман май занӣ

شعله‌ای بر جان زنی آن دم که دامن می‌زنی

Аз ҳамон оташ ки зад дар хирмани парвонаи шамъ

از همان آتش که زد در خرمن پروانه شمع

Аз таҷаллӣ ҳар замони моро , ба хирман май занӣ

از تجلی هر زمان ما را، به خرمن می‌زنی

Ҳозирам дар бандагӣ бар ҳарчӣ фармон май диҳӣ

حاضرم در بندگی بر هرچه فرمان می‌دهی

Сар наме печами гарм бо теғи гардан май занӣ

سر نمی‌پیچم گرم با تیغ گردن می‌زنی

Он чунонам бехабар аз худ ки огаҳ нестам

آن چنانم بی‌خبر از خود که آگه نیستم

Хорам аз по май кашӣ ё тир бар тан май занӣ

خارم از پا می‌کشی یا تیر بر تن می‌زنی

Аз суди турраи шарҳ , қиргўн шаб ме кунӣ

از سود طره شرح، قیرگون شب می‌کنی

Аз баёзи ҷабҳаи дам аз рӯзи равшан май занӣ

از بیاض جبهه دم از روز روشن می‌زنی

Наварӯсони чаманро ҳол дигргўн шавад

نوعروسان چمن را حال دیگرگون شود

Чун ту зебору , қадам дар саҳни гулшан май занӣ

چون تو زیبارو، قدم در صحن گلشن می‌زنی

Зобу ранги чеҳри рангин , равнақи гул май барӣ

زآب و رنگ چهر رنگین، رونق گل می‌بری

Аз шамеми зулфи мишкӣн , роҳи сӯсан май занӣ

از شمیم زلف مشکین، راه سوسن می‌زنی

Бигзор аз худ , бо дўиити даъвӣ ваҳдат хатост

بگذار از خود، با دوییت دعوی وحدت خطاست

ӯ нагирадӣ то ки дам аз мо ва аз ман май занӣ

او نگیردی تا که دم از ما و از من می‌زنی

Гоҳ май пошии намак бар захми дил аз лаъли лаб

گاه می‌پاشی نمک بر زخم دل از لعل لب

Гуҳ бар он аз нӯки мижгони неши сӯзан май занӣ

گه بر آن از نوک مژگان نیش سوزن می‌زنی

Чун гузорами шукри ин неъмат ки эй моҳ аз вафо

چون گذارم شکر این نعمت که ای ماه از وفا

Ҳар замонии дами зи меҳри тоза бо ман май занӣ

هر زمانی دم ز مهر تازه با من می‌زنی

эй ки бо тадбири хоҳии дафъи неруии қадар

ای که با تدبیر خواهی دفع نیروی قدر

Чанги мумин аз сФаҳ , бар тафтаи оҳан май занӣ

چنگ مومین از سفه، بر تفته آهن می‌زنی

Халъи наълин алойиқ кун зи пои дил « муҳӣт »

خلع نعلین علایق کن ز پای دل «محیط»

Чун қадам дар соҳати водии эмин май занӣ

چون قدم در ساحت وادی ایمن می‌زنی

Водии эмин буд даргоҳи шоҳи авлиё

وادی ایمن بود درگاه شاه اولیا

Эминӣ то дам аз он фархундаи мأмн май занӣ

ایمنی تا دم از آن فرخنده مأمن می‌زنی

Чун алиро дӯсти дорӣ , бошиддатгар сад гуноҳ

چون علی را دوست داری، باشدت گر صد گناه

Хайма бар фирдавс , бар кӯрии душман май занӣ

خیمه بر فردوس، بر کوری دشمن می‌زنی