Ишқ бахшанда марои ҳишмату ҷоҳи аҷабӣ

عشق بخشنده مرا حشمت و جاه عجبی

Аз дилу оҳи саҳари малику сипоҳи аҷабӣ

از دل و آه سحر ملک و سپاه عجبی

Раҳнамои ишқ буд роҳи талаби малики фано

رهنما عشق بود راه طلب ملک فنا

Раҳнамоӣ аҷабӣ дораму роҳи аҷабӣ

رهنمای عجبی دارم و راه عجبی

Шарафи хизмати дарвеши ?герат даст диҳад

شرف خدمت درویش گرت دست دهد

Мада аз каф ки буд ҳишмату ҷоҳи аҷабӣ

مده از کف که بود حشمت و جاه عجبی

Тахти дарвеш буд аршу каллаи соя ӣ дӯст

تخت درویش بود عرش و کله سایه ی دوست

Дорад ин бесару по , тахту кулоҳи аҷабӣ

دارد این بی سر و پا، تخت و کلاه عجبی

Токи сари сабзи нмонод ки эй фаррухи шох

تاک سر سبز نماناد که ای فرخ شاخ

Дафъи офоти риёи рости паноҳи аҷабӣ

دفع آفات ریا راست پناه عجبی

Шарқ то ғарб бигирад , ба яке оҳи саҳар

شرق تا غرب بگیرد، به یکی آه سحر

Дорад ин шоҳи ҷаҳони гир , сипоҳи аҷабӣ

دارد این شاه جهان گیر، سپاه عجبی

Пери равшани дил мо гуфт з зоҳид бигурез

پیر روشن دل ما گفت ز زاهد بگریز

Кини табаи ҳол буд номаи сиёҳи аҷабӣ

کین تبه حال بود نامه سیاه عجبی

Даъвии пок дилӣ дорам бар сидқи мақол

دعوی پاک دلی دارم بر صدق مقال

Ҳаст олӯдагии хирқаи гувоҳи аҷабӣ

هست آلودگی خرقه گواه عجبی

Шуд кидири ойӣна ӣ рӯй ту зоаҳи дили ман

شد کدر آیینه ی روی تو زآه دل من

Баркашидам здли сӯхтаи оҳи аҷабӣ

برکشیدم زدل سوخته آه عجبی

Меҳри ман гашти фузунтар ба ту хатат чу дамид

مهر من گشت فزونتر به تو خطت چو دمید

Раст дар боғи рахти меҳри гиёҳи аҷабӣ

رست در باغ رخت مهر گیاه عجبی

Рахт дар сояи алтофи шаҳи мардони каш

رخت در سایهٔ الطاف شه مردان کش

Ки буд сояи ин шоҳи паноҳи аҷабӣ

که بود سایهٔ این شاه پناه عجبی

Шаҳи мардон алӣасту сипаҳаши даравишон

شه مردان علی است و سپهش درویشان

Чашми бади давр буд шоҳу сипоҳи аҷабӣ

چشم بد دور بود شاه و سپاه عجبی

Пеш дорад сафари ишқу раҳи дайр « муҳӣт »

پیش دارد سفر عشق و ره دیر «محیط»

Хуши муборак сафарӣ бошаду роҳи аҷабӣ

خوش مبارک سفری باشد و راه عجبی