эй он ки бар мазор ғарибон кунӣ гузор

ای آن که بر مزار غریبان کنی گذار

Оҳистаи пой на ки буд чашм ва рӯйу сар

آهسته پای نه که بود چشم و روی و سر

Оҳистаи пой на ки ба ҳар ҷо кунӣ гузор

آهسته پای نه که به هر جا کنی گذار

Бар пайкари латифи азизӣ буд гузар

بر پیکر لطیف عزیزی بود گذر

Ин хуфтаи зери хок ки хораш намӯд марг

این خفته زیر خاک که خوارش نمود مرگ

Будӣ дар ин ҷаҳони азизтар

بودی در این جهان عزیزتر

Вологуҳари слили алии хони Наҷафи қулӣ

والاگهر سلیل علی خان نجف قلی

Хони хуҷастаи хуй , амири нкўсир

خان خجسته خوی، امیر نکوسیر

Ҳиҷрат намӯд аҳди сғрро зсистон

هجرت نمود عهد صغر را زسیستان

Омад ба сӯии хитта ӣ рай бо маин падар

آمد به سوی خطه ی ری با مهین پدر

Бо ъз ва ҷоҳ зист чиҳил солу баради умр

با عز و جاه زیست چهل سال و برد عمر

Дар кафи неки номӣу озодагии басар

در کف نیک نامی و آزادگی بسر

Соли ҳазор ва сесад ва се ҷониби ҷинон

سال هزار و سیصد و سه جانب جنان

Гардид рӯзи ъошри зии ҳаҷаи раҳи сипар

گردید روز عاشر ذی حجه ره سپر

Дар раии видоъи дор фано гуфту мадфанаш

در ری وداع دار فنا گفت و مدفنش

Шуд хоки пои Қум ки буд дар шарафи самар

شد خاک پای قم که بود در شرف ثمر

Дар даргаӣ ки оламёнро буд мтоФ

در درگهی که عالمیان را بود مطاف

Монанди каъба ҳаст дар офоқи мштҳр

مانند کعبه هست در آفاق مشتهر

Таърихи соли риҳлати ваии ҷустам аз « муҳӣт »

تاریخ سال رحلت وی جستم از «محیط»

Ба намӯд чун ба сӯии риёзи ҷинони сафар

به نمود چون به سوی ریاض جنان سفر

Гуфтот Наҷафи қулии хони тӯбои мақар буд

گفتات نجف قلی خان طوبی مقر بود

Таърихи соли риҳлат ӯ ҳаст дар шимур

تاریخ سال رحلت او هست در شمر