Ҳадиси мӯӣ ту натавон ба умри гуфтани боз

حدیث موی تو نتوان به عمر گفتن باز

Аз он ки умр шавад кӯтаҳу ҳадиси дароз

از آن که عمر شود کوته و حدیث دراز

Ба роҳи ишқи ту анҷоми кор то чаҳ шавад

به راه عشق تو انجام کار تا چه شود

Бирафт дар сари ин кор ҳастем зоғоз

برفت در سر این کار هستیم زآغاز

Ба тоқи дилкаши он абрувони миҳробӣ

به طاق دلکش آن ابروان محرابی

Ки давр аз ту набошад марои ҳузури намоз

که دور از تو نباشد مرا حضور نماز

Агар на аз дили ман расм сӯхтани омухт

اگر نه از دل من رسم سوختن آموخت

Чаро дамӣ накунад шамъ , тарки сӯзу гудоз

چرا دمی نکند شمع، ترک سوز و گداز

?герат ҳавоаст ки аз халқ бе ниёзи шӯй

گرت هوا است که از خلق بی نیاز شوی

Зёдтии матлаб , бо насиб хеш бисоз

زیادتی مطلب، با نصیب خویش بساز

Гуноҳи бахти сияҳ буд , дасти кӯтаҳи мо

گناه بخت سیه بود، دست کوته ما

Вагарнаи силсила ӣ мӯии дӯст , буд дароз

وگرنه سلسله ی موی دوست، بود دراز

Наҳсат гом наҳй пой бар сари гардун

نحست گام نهی پای بر سر گردون

Чу аз нишеби табиат қадам наҳй ба фароз

چو از نشیب طبیعت قدم نهی به فراز

Агар саодати ҷовид боядат , эй дил

اگر سعادت جاوید بایدت، ای دل

Намой шарҳи ҳақиқат , сухан магӯ змҷоз

نمای شرح حقیقت، سخن مگو زمجاز

Ҳадиси Лайлӣу маҷнӯн омирӣ бигзор

حدیث لیلی و مجنون عامری بگذار

Махон фасона ӣ Маҳмӯди ғазнавӣу Аёз

مخوان فسانه ی محمود غزنوی و ایاز

Мдиҳи мазҳари ҳақ , мазҳари ҳақоиқи гӯй

مدیح مظهر حق، مظهر حقایق گوی

Санои ҳуҷҷати сонии ъушр , намои оғоз

ثنای حجّت ثانی عَشَر، نما آغاز

Саммии хатми русули хотами алоъма ки ҳаст

سمّی ختم رُسل خاتم الائمه که هست

Ниҳони здидаҳ ва бар ҳазраташи аён ҳар роз

نهان زدیده و بر حضرتش عیان هر راز

Слили хусрави дайни аскарии шаҳи кунин

سلیل خسرو دین عسکری شه کونین

Вале ҳақи шаҳи душмани гудозу дӯсти навоз

ولی حق شه دشمن گداز و دوست نواز

Эмоми мунтазири халқ , ҳуҷҷати мавъӯд

امام مُنتظر خلق، حجّت موعود

Ки ҳаст чашми ҷаҳонӣ ба раҳгузораши боз

که هست چشم جهانی به رهگذارش باز

Паноҳи куну макони соҳиб алзмон Меҳдӣ

پناه کون و مکان صاحب الزمان مهدی

Вале қоими болсиФ , шаҳсавори ҳиҷоз

ولی قائم بالسیف، شهسوار حجاز

Хуҷастаи номаш зон бар забон наме орм

خجسته نامش زان بر زبان نمی آرم

Ки рӯзгор рақибаст , осмони ғаммоз

که روزگار رقیب است، آسمان غمّاز

з хон мкрмтши ваҳшу тайри рӯзии хор

ز خوان مکرمتش وحش و طیر روزی خوار

Ба шукри мавҳибаташи ҷину инси ҳам овоз

به شکر موهبتش جنّ و انس هم آواز

Ба авҷи ҷоҳаши Ҷабраил ақл ме нарасад

به اوج جاهش جبرئیل عقل می نرسد

Ба бол шавқ кунад то абад агар парвоз

به بال شوق کند تا ابد اگر پرواز

Шҳо ҳақиқати ваҳдати туеу давр аз ту

شها حقیقت وحدت تویی و دور از تو

Шудаи ҳақиқату ваҳдати бадал ба ширку ҳиҷоз

شده حقیقت و وحدت بدل به شرک و حجاز

зи ҳоли мардуму вазъи замонаи ногуфта

ز حال مردم و وضع زمانه ناگفته

Ту воқифӣ ва набошад ба арзи ҳоли ниёз

تو واقفی و نباشد به عرض حال نیاز

Дрои зпрдаҳ ва аз як таҷаллии рухсор

درآ زپرده و از یک تجلی رخسار

Ғубори ширки змроти мосўии пардоз

غبار شرک زمرآت ماسوی پرداز

« муҳӣт » зинда шавад баъди марг гар нашавад

«محیط» زنده شود بعد مرگ گر نشود

Зуҳӯри давлати ҳақи рости навбати оғоз

ظهور دولت حق راست نوبت آغاز