эй лаъибати фаррухи рухи фархундаи шамоил

ای لعبت فَرّخ رخ فرخنده شمایل

Дилҳо ба ту муштоқу равонҳо ба ту моил

دل ها به تو مشتاق و روان ها به تو مایل

Афтода ӣ тири нигаҳати орифу омӣ

افتاده ی تیر نگهت عارف و عامی

Дилдода ӣ чашми сеят оламу ҷоҳил

دلداده ی چشم سهیت عالم و جاهل

Бар пои дил аз силсила ӣ мӯии ту занҷир

بر پای دل از سلسله ی موی تو زنجیر

Бар гардани ҷон аз сари зулфи ту слосл

بر گردن جان از سر زلف تو سلاسل

Аз ҷаври ғами ҳиҷри ту дасти ҳама бар сар

از جور غم هجر تو دست همه بر سر

Дар хоки сари кӯии ту пои ҳама дар гул

در خاک سر کوی تو پای همه در گِل

Дар ҳали яке уқдаи змўӣ ту бимонадем

در حلّ یکی عقده زموی تو بماندیم

Бо инки намудем басии ҳали мшокл

با اینکه نمودیم بسی حلّ مشاکل

Бигушо лаби ҷони бахш ки мо санги дилон ро

بگشا لب جان بخش که ما سنگ دلان را

Дар нуқта ӣ мавҳум шудаи масаълаи мушкил

در نقطه ی موهوم شده مسئله مشکل

Маҷмӯъа ӣ хӯбӣ шуд зони гуҳ ки вуҷӯдат

مجموعه ی خوبی شد زآن گه که وجودت

Пар гашта змҳри шаҳи фархундаи хасоил

پر گشته زمهر شه فرخنده خصایل

Мроти ҷамоли азалии шабаҳи паямбар

مرآت جمال ازلی شبه پیمبر

Мисбоҳи ҳдои нури худои шамси қабоил

مصباح هدا نور خدا شمس قبایل

Мақтӯли нахустин зслили шаҳи лўлок

مقتول نخستین زسلیل شه لولاک

Ки омад ғам ӯ носихи ғамҳои авоил

که آمد غم او ناسخ غم های اوایل

Фарзонаи забеҳӣ ки ба майдони муҳаббат

فرزانه ذبیحی که به میدان محبت

Пеш аз ҳамаи ёрон шуда дар ҷустани қотил

پیش از همه یاران شده در جستن قاتل

Маҳбӯби халилӣ ки намӯда ба раҳи ҳақ

محبوب خلیلی که نموده به ره حق

Як мартабаи ҳафтод ва ду қурбонии қобил

یک مرتبه هفتاد و دو قربانی قابل

Аз хеш тиҳӣ гаштау саршори змъшўқ

از خویش تهی گشته و سرشار زمعشوق

Гардӣда зҷони давр ва ба ҷонон шудаи восил

گردیده زجان دور و به جانان شده واصل

Будӣ алии Акбари шоҳи шуҳадо ро

بودی علی اکبر شاه شهدا را

Нури басару роҳати ҷону самари дил

نور بصر و راحت جان و ثمر دل

зи он рӯи шаҳ дайн гуфт пас аз вай ки набошам

ز آن رو شه دین گفت پس از وی که نباشم

эй роҳати ҷон бе ту ба ҷони роғибу моил

ای راحت جان بی تو به جان راغب و مایل

Рафтӣ ту ва фориғ шудӣ аз андӯҳи олам

رفتی تو و فارغ شدی از اندوه عالم

Ман мондаму ғам бе ту дарин ғамкадаи манзил

من ماندم و غم بی تو درین غمکده منزل

Дар баҳри ҷаҳони оли алии киштии тавҳид

در بحر جهان آل علی کشتی توحید

Мустамсаки ин фалаки баради рахт ба соҳил

مستمسک این فُلک بَرد رَخت به ساحل

зи анвори алии бен ҳусайни бен алӣ шуд

ز انوار علی بن حسین بن علی شد

Аз арса ӣ дили зулмат ҳар васвасаи зоӣл

از عرصه ی دل ظلمت هر وسوسه زائل

Чун ёр « муҳӣт »аст влои алӣу ол

چون یار «محیط» است ولای علی و آل

Аз зилзила ӣ ҳашар нагардад мутазалзил

از زلزله ی حشر نگردد متزلزل