Аввали субҳи дувум , охири даврон шаб аст

اول صبح دوم، آخر دوران شب است

Ҳилла ид омаду рӯзии хуш ва вақте аҷаб аст

هله عید آمد و روزی خوش و وقتی عجب است

Ҳар киро майнигарӣ сархуши саҳбои сарвар

هر که را می نگری سرخوش صهبای سرور

Ҳар куҷо май гузарии базми нишот ва тараб аст

هر کجا می گذری بزم نشاط و طرب است

Ояд аз ҳар шаҷарии савти анои аллоҳ дар гӯш

آید از هر شجری صوت انا الله در گوش

Чашми дили бознмои гоҳи таҷаллӣ раб аст

چشم دل بازنما گاه تجلی رب است

Ҳамаи суккони самовоти ҳам овоз шуда

همه سکّان سماوات هم آواز شده

Зҳқи алботлу ҷоء алҳақашон вирд лаб аст

زهق الباطل و جاء الحقشان ورد لب است

Гашти мавлуди чунин рӯзи маин фарзандӣ

گشت مولود چنین روز مهین فرزندی

Ки вуҷӯдаши сабаби хилқат ҳар أм ва أб аст

که وجودش سبب خلقت هر أمّ و أب است

Қоил кант набиё ки мубораки зотш

قائل کُنتُ نبیاً که مبارک ذاتش

Хилқати одаму зуррия ӣ ӯро сабаб аст

خلقت آدم و ذریه ی او را سبب است

Сайиди хайли русули хатми набӣин Аҳмад

سید خیل رسل ختم نبیین احمد

Шаҳи лўлоки Муҳамад ки аминаш лақаб аст

شه لولاک محمد که امینش لقب است

Ҳаҷаи аллоҳи алии алхлқи набии алрҳмаҳ

حجة الله علی الخلق نبی الرحمه

Мустафо каз ҳама ӣ куну макон мунтахаб аст

مصطفی کز همه ی کون و مکان منتخب است

Шебаи алҳмди бадаши ҷаду падари Абдуллоҳ

شیبة الحمد بُدش جدّ و پدر عبدالله

Модараши оманау оманаи бинт вҳб аст

مادرش آمنه و آمنه بنت وهب است

Ҳафдаҳуми рӯзи мубораки зи рабиъи алаввал

هفدهم روز مبارک ز ربیع الاول

Муваллидаши Макка дар онҷоӣ ки номаш шуъаб аст

مولدش مکه در آنجای که نامش شعب است

Тофт ҳангоми вилодати зи ҷабинаши нурӣ

تافت هنگام ولادت ز جبینش نوری

Ки фурӯғи мау хуршед аз он мктсб аст

که فروغ مه و خورشید از آن مُکتسب است

Аз ҳарами як сира бо пои худ асном шуданд

از حرم یک سره با پای خود اصنام شدند

Гуҳи мелодаш , ин воқеаи бас булъаҷаб аст

گه میلادش، این واقعه بس بوالعجب است

Ҳиҷраташи сездаҳуми соли зи беъсати бишумор

هجرتش سیزدهم سال ز بعثت بشمار

Беъсаташи ҳафтуми ъушрин зи моҳ раҷаб аст

بعثتش هفتم عشرین ز ماه رجب است

Мӯъҷизи собита ӣ боқӣа ӣ ӯ , қуръон

معجز ثابته ی باقیه ی او، قرآن

Он каломи аллоҳи манзил , ба лисон араб аст

آن کلام الله مُنزل، به لسان عرب است

Зу аҷаб набӯд , шқи алқмру ради алшмс

زو عجب نبود، شق القمر و ردّ الشمس

Космонҳоаш чўгўиӣ , ба каф аз лутф раб аст

کآسمان هاش چوگویی، به کف از لطف رب است

Шаби миъроҷаши собъи ъушри шаҳри сиём

شب معراجش سابع عشر شهر صیام

Балки ҳамвора ба ҳар солу мау рӯз ва шаб аст

بلکه همواره به هر سال و مه و روز و شب است

Дайн ӯ носихи адёни тамомии русул

دین او ناسخ ادیان تمامی رسل

Зот ӯ аз ҳамаи бартар ба улувва ва ҳасб аст

ذات او از همه برتر به عُلو و حسب است

Манзари тобеъ ӯ равза ӣ фирдавси барин

منظر تابع او روضه ی فردوس برین

Манзили осӣ ӯ норо зот лҳб аст

منزل عاصی او ناراً ذات لهب است

Натавон гуфт қадимаш ки қадими азалӣ

نتوان گفت قدیمش که قدیم ازلی

Зот бе чун худованди барӣ аз насаб аст

ذات بی چون خداوند بری از نسب است

Ҳодисаш ҳам натавон хонд ки ҳодиси хондан

حادثش هم نتوان خواند که حادث خواندن

Эзадии зоти варои даври зи расм адаб аст

ایزدی ذات ورا دور ز رسم ادب است

Файзи поянда ӣ ҳақ бошаду ҳодиси хондан

فیض پاینده ی حق باشد و حادث خواندن

Файзи поянда ӣ ҳақро на тариқ адаб аст

فیض پاینده ی حق را نه طریق ادب است

Сҳру ибн ъаму аввали васӣ ӯаст алӣ

صِهر و ابن عم و اول وصی او است علی

Каз наҳифаш ба тану ҷони адуи тоб ва таб аст

کز نهیبش به تن و جان عدو تاب و تب است

Ба набӣу алӣу оли тавалло кардан

به نبی و علی و آل تولا کردن

Моя ӣ أмну амони дофеъи ранҷ ва тъб аст

مایه ی أمن و امان دافع رنج و تعب است

Шараф аз мдҳтшон ёфта то назм « муҳӣт »

شرف از مدحتشان یافته تا نظم «محیط»

Қудсёнро зпии касби шарафи вирд лаб аст

قدسیان را زپی کسب شرف ورد لب است

Бод бар он набии раҳмату олаши салавот

باد بر آن نبی رحمت و آلش صلوات

То буд нахли смроўру бориш рутаб аст

تا بود نخل ثمرآور و بارش رطب است