То зтоб май гули рӯяти шкФт

تا زتاب می گل رویت شکفت

Тарки гули булбули зсўдоӣ ту гуфт

ترک گل بلبل زسودای تو گفت

Аз паии овеза ӣ гӯши ту дил

از پی آویزه ی گوش تو دل

Бо мижаи баси донаи ёқӯти сифт

با مژه بس دانهٔ یاقوت سُفت

Он муваҳҳид шуд ки бо ҷоруби ло

آن موحد شد که با جاروب لا

Аз ҳарими дили ғубор ширк рафт

از حریم دل غبار شرک رُفت

Гар фурушади бӯсаро ҷонон ба ҷон

گر فروشد بوسه را جانان به جان

Май ситонами ман ки арзонасту муфт

می‌ستانم من که ارزان است و مفت

Ҷузи ҳилоли абрувони моҳи ман

جز هلال ابروان ماه من

Дилбариро каси надидаи тоқу ҷуфт

دلبری را کس ندیده طاق و جفت

Соқио май даҳ ки давр хуррамӣ аст

ساقیا می ده که دور خرمی است

Бахт шуд бедору чашм фитна хуфт

بخت شد بیدار و چشم فتنه خفت

Чун санои шоҳ дайн гуяд « муҳӣт »

چون ثنای شاه دین گوید «محیط»

Пой то сргўши шӯи баҳри шнФт

پای تا سرگوش شو بهر شنفت

Навбаҳори ҷӯад каз файзи дамаш

نوبهار جود کز فیض دَمش

Гулшани эҷодро гулҳо шкФт

گلشن ایجاد را گل‌ها شکفت