Чун дар чаман чмон шуд , он шӯхи сарви қомат

چون در چمن چمان شد، آن شوخ سرو قامت

Дар ҳар қадам ба по кард ҳангомаи қиёмат

در هر قدم به پا کرد هنگامهٔ قیامت

Аз обу ранги рухсор , бар обрӯии гулзор

از آب و رنگ رخسار، بر آبروی گلزار

Бозори сарв ба шикаст , қадаши зостқомт

بازار سرو به شکست، قدّش زاستقامت

Ту хӯни халқии нӯшӣ эй шайх ва мо май ноб

تو خون خلقی نوشی ای شیخ و ما می ناب

Инсофи даҳ аз ин ду , шояд киро маломат

انصاف ده از این دو، شاید که را ملامت

Дар хокдони гетӣ , беишқ ҳар ки сар кард

در خاکدان گیتی، بی عشق هر که سر کرد

Хоҳад ба хок рафтан , бо ҳасрату надомат

خواهد به خاک رفتن، با حسرت و ندامت

Фонӣаст ҳар чаҳ бинӣ дар ин сарои хокӣ

فانی است هر چه بینی در این سرای خاکی

Ҷузи номи неки ушшоқ ки ӯ рости астдомт

جز نام نیک عشاق که او راست استدامت

Ба шикасти соғари дил , лаъли лабат ба фармо

به شکست ساغر دل، لعل لبت به فرما

Каз бӯса Эй барояд , аз ӯҳда ӣ ғаромат

کز بوسه ای برآید، از عهده ی غرامت

эй муҳаррамони ҳазрат , бо Подшаҳи бгўӣид

ای محرمان حضرت، با پادشه بگوئید

Тимор хастагонаст , сармоя ӣ саломат

تیمار خستگان است، سرمایه ی سلامت

Манъам агар напурсад , аз ҳоли бенавоён

منعم اگر نپرسد، از حال بینوایان

Пурсанад ва боз монад , дар арса ӣ қиёмат

پرسند و باز ماند، در عرصه ی قیامت

Дар рай шудааст моро , бе дӯсти кори мушкил

در ری شده است ما را، بی دوست کار مشکل

Неи мондаи пой рафтани неи тоқати иқомат

نی مانده پای رفتن نی طاقت اقامت

Меҳр алӣаст ҷинат , қаҳр алӣаст дӯзах

مهر علی است جنت، قهر علی است دوزخ

Ҳуб алӣаст мизон дар арса ӣ қиёмат

حُب علی است میزان در عرصه ی قیامت

Аз по « муҳӣт » афтод , аз дасти баради айём

از پا «محیط» افتاد، از دست برد ایام

Даст бигир золтоФ , эй манбаи каромат

دست بگیر زالطاف، ای منبع کرامت