Хубони ҷаҳон аз чу ҷаҳони меҳр вафо нест

خوبان جهان از چو جهان مهر وفا نیست

Ин силсиларо пеша ба ҷузи ҷавр ва ҷафо нест

این سلسله را پیشه به جز جور و جفا نیست

Оғози фано буд , ҷаҳонро ва чу оғоз

آغاز فنا بود، جهان را و چو آغاز

Анҷоми мари ин ғамкадаро ғайр фано нест

انجام مر این غمکده را غیر فنا نیست

Аз зуҳд фурӯашон бигурезанд ки дидем

از زهد فروشان بگریزند که دیدیم

Ин силсиларо дӯстӣу меҳр ва вафо нест

این سلسله را دوستی و مهر و وفا نیست

То хирқа ӣ сӯфӣ ба май софи ншўинд

تا خرقه ی صوفی به می صاف نشویند

Бешабаҳ ӣ олоиши тазвир ва риё нест

بی شبه ی آلایش تزویر و ریا نیست

Аз хок дар майкада бо ҳиммати риндон

از خاک در میکده با همت رندان

Он файз тавон ёфт ки дар об бақо нест

آن فیض توان یافت که در آب بقا نیست

Ошуфта агар гӯям , маъзӯр бидоред

آشفته اگر گویم، معذور بدارید

Савдоеи ишқам , дили шӯрида ба ҷо нест

سودایی عشقم، دل شوریده به جا نیست

Дар шаҳр яке нест ки аз дасти ғами ту

در شهر یکی نیست که از دست غم تو

Монанди маниши перҳани сабр қабо нест

مانند منش پیرهن صبر قبا نیست

Лаъл лаб мегаван ту паймӯд ба ушшоқ

لعل لب میگون تو پیمود به عشاق

Зони роҳи равони бахш ки дар майкада ҳо нест

زآن راح روان بخش که در میکده ها نیست

Натавон рухи зебои туро шамс ва қамар хонд

نتوان رخ زیبای تو را شمس و قمر خواند

Ин ҳамаи хӯбӣ ва сафо нест

این همه خوبی و صفا نیست

эй банда хамаш бош ки дар кори худоӣ

ای بنده خمش باش که در کار خدایی

Ҷои сухану дам задан аз чун ва чаро нест

جای سخن و دم زدن از چون و چرا نیست

Кардем басии таҷриба бо панҷа ӣ тақдир

کردیم بسی تجربه با پنجه ی تقدیر

Тадбир ба ҷузи шева ӣ таслим ва ризо нест

تدبیر به جز شیوه ی تسلیم و رضا نیست

Гар шаҳд ба аъдо диҳаду заҳр ба аҳбоб

گر شهد به اعدا دهد و زهر به احباب

Бошад зи раҳи ҳикмат ва аз рӯй хато нест

باشد ز ره حکمت و از روی خطا نیست

Сармоя ӣ айши абаду давлати ҷовид

سرمایه ی عیش ابد و دولت جاوید

эй хоҷа ба ҷузи некӣ бо халқ худо нест

ای خواجه به جز نیکی با خلق خدا نیست

Дар мардумӣу ҷӯади яке дар ҳамаи офоқ

در مردمی و جود یکی در همه آفاق

Чун зодаи султони русули хоҷа ӣ мо нест

چون زاده سلطان رسل خواجه ی ما نیست

Мавлои алъмоء « содиқ » кон дар назар ӯ

مولی العماء «صادق» کان در نظر او

Малики ду ҷаҳонро чу кунӣ хок баҳо нест

ملک دو جهان را چو کنی خاک بها نیست

Ғайр аз алӣу ол « муҳӣт » ба раҳи ҳақ

غیر از علی و آل «محیط» به ره حق

Каси баъди набии роҳбар ва роҳнамо нест

کس بعد نبی راهبر و راهنما نیست