Давр намудем то фалак аз остони дӯст

دور نمودم تا فلک از آستان دوست

Дорам тану дилӣ чу даҳону миёни дӯст

دارم تن و دلی چو دهان و میان دوست

Дорам дили шикаста ва донам ки ҷой ӯ аст

دارم دل شکسته و دانم که جای او است

Варна ба дил алоқа надорам ба ҷони дӯст

ورنه به دل علاقه ندارم به جان دوست

То аз худии ту асарӣаст , гарчи ном

تا از خودی تو اثری است، گرچه نام

Ҳаргиз гумон мабар ки биёбӣ нишони дӯст

هرگز گمان مبر که بیابی نشان دوست

Берун буд зқўаҳ ӣ мо сусти бозувон

بیرون بود زقوه ی ما سست بازوان

Бо заъф дил кашӣдан муҳками камони дӯст

با ضعف دل کشیدن محکم کمان دوست

Бояд гузаштан аз тани хокӣ ки ин ғубор

باید گذشتن از تن خاکی که این غبار

Ҳоил шудаи миёна ӣ моу миёни дӯст

حائل شده میانه ی ما و میان دوست

Гирад чу сайли ҳодисаи офоқро тамом

گیرد چو سیل حادثه آفاق را تمام

Дар аломон моаст , баланди остони дӯст

در الامان ما است، بلند آستان دوست

Доне ки дӯст кист , алии шоҳи авлиё

دانی که دوست کیست، علی شاه اولیا

Чаҳ буд « муҳӣт » хоки раҳи посбони дӯст

چه بود «محیط» خاک ره پاسبان دوست

Аз мӯяи ҳам чу мӯии ваз нола шудам чу ноӣ

از مویه هم چو موی وز ناله شدم چو نای

Аз даврии даҳону фироқи миёни дӯст

از دوری دهان و فراق میان دوست

Додан ба сарв , нисбаташ аз паст ҳимматӣ аст

دادن به سرو، نسبتش از پست همتی است

Бартар зтўбӣаст , қади длстони дӯст

برتر زطوبی است، قد دلستان دوست

Гардад куҷои зи злзлти аларзи музтариб

گردد کجا ز زلزلت الارض مضطرب

Онро ки дил қавӣаст ба хати амони дӯст

آن را که دل قوی است به خط امان دوست