Ғайрати тӯбо буд , қомати дилҷӯии дӯст

غیرت طوبی بود، قامت دلجوی دوست

Рашки риёзи ҷинон , хоки сари кӯии дӯст

رشک ریاض جنان، خاک سر کوی دوست

Қайд ғлоиқ гусаст , қӯти бозуии ишқ

قید غلایق گسست، قوّت بازوی عشق

Ҳиҷоб ҳастӣ ба сӯхт , таҷаллӣ рӯй дӯст

حجاب هستی به سوخت، تجلّی روی دوست

Силсилаи коинот , ҷумла ба рақсанд ва ҳаст

سلسلهٔ کائنات، جمله به رقصند و هست

Силсилаи ҷанбонишон , силсилаи мӯии дӯст

سلسله‌جنبانشان، سلسلهٔ موی دوست

Рӯй заминро гирифт , теғи забонами тамом

روی زمین را گرفت، تیغ زبانم تمام

То ки ҳикоят шавад , зтиғи абрӯии дӯст

تا که حکایت شود، زتیغ ابروی دوست

Аввали айёми умр , рӯзи вафот ман аст

اول ایام عمر، روز وفات من است

Зон ки ба рӯзи вафот , бубинамӣ рӯй дӯст

زان که به روز وفات، ببینمی روی دوست

Дар кафи Довӯд аз он , оҳан чун мум буд

در کف داود از آن، آهن چون موم بود

Ки май расӣданаши мадад , зсхти бозуии дӯст

که می رسیدنش مدد، زسخت بازوی دوست

Восита ӣ файзи рӯҳ , буд дами исавӣ

واسطه ی فیض روح، بود دم عیسوی

Манбаи он файз буд , лаъли сухангӯии дӯст

منبع آن فیض بود، لعل سخنگوی دوست

Бо яд Байзоӣ кулем , гашти зхўд бе хабар

با ید بیضای کلیم، گشت زخود بی خبر

Кард таҷаллӣ ба тавр , чу эзадӣ рӯй дӯст

کرد تجلی به طور، چو ایزدی روی دوست

Дӯст ки бошад алӣ , ҳаст мурод « муҳӣт »

دوست که باشد علی، هست مراد «محیط»

Ваон ки буд баъди марг , хоки сркўии дӯст

وان که بود بعد مرگ، خاک سرکوی دوست