Шукр чун лаъли ту ширин набошад

شکر چون لعل تو شیرین نباشد

Чу рӯяти сурхи гул рангин набошад

چو رویت سرخ گل رنگین نباشد

Чу чашмати бода аз хлр наёранд

چو چشمت باده از خُلّر نیارند

Чу мӯяти машктар дар чин набошад

چو مویت مشک تر در چین نباشد

Гирифтам машк чин монад ба мӯят

گرفتم مشک چین ماند به مویت

Ба бӯ чун ӯ ба ранг ва чин набошад

به بو چون او به رنگ و چین نباشد

Маро бо ту ба ҷузи сидқу иродат

مرا با تو به جز صدق و ارادت

Туро бо ман ба ғайр аз кин набошад

تو را با من به غیر از کین نباشد

Зиёди ту чунон хуррам шавад дил

زیاد تو چنان خرم شود دل

Ки гулшани фасл фарвардин набошад

که گلشن فصل فروردین نباشد

Дило он лаъл шӯрангез бингар

دلا آن لعل شورانگیز بنگر

Магӯ дигари намак ширин набошад

مگو دیگر نمک شیرین نباشد

Ғуломи хоҷае гаштам ки ӯ ро

غلام خواجه ای گشتم که او را

Ба ғайр аз ҷавру кин ойин набошад

به غیر از جور و کین آئین نباشد

Дили ғамгин чаҳ дорад дӯсти ҷонон

دل غمگین چه دارد دوست جانان

Дилами хӯн бо дигар ғамгин набошад

دلم خون با دگر غمگین نباشد

Накӯёнро дуоӣ хайр мекун

نکویان را دعای خیر میکُن

Ки бадро , ҳоҷат нафрин набошад

که بد را، حاجت نفرین نباشد

Ҳар он касро ки ҳуб Муртазо нест

هر آن کس را که حبّ مرتضی نیست

Ба хон кофар , ки аҳл дайн набошад

به خوان کافر، که اهل دین نباشد

Шаҳи мардон ки пеши остонаш

شه مردان که پیش آستانش

Фалакро ҳишмат ва тамкин набошад

فلک را حشمت و تمکین نباشد

« мҳито » чун санои шоҳи хуоне

«محیطا» چون ثنای شاه خوانی

Маликро зикр , ҷуз таҳсин набошад

ملک را ذکر، جز تحسین نباشد

Здўрии маи рӯят шабӣ нест

زدوری مه رویت شبی نیست

Ки чашмами зи ашк , пар парвин набошад

که چشمم ز اشک، پُر پروین نباشد