Маи ман ҳар ки туро нозир ва моил набӯд

مه من هر که تو را ناظر و مایل نبود

Ҳеҷаш аз дидау дили баҳра ва ҳосил набӯд

هیچش از دیده و دل بهره و حاصل نبود

Одамизода на аз хайл бҳоӣм бошад

آدمیزاده نه از خیل بهائم باشد

Ҳайвонӣ ки ба дидори ту моил набӯд

حیوانی که به دیدار تو مایل نبود

Ҳаст чун ҳалқа ӣ гесуии ту ҳар силсила ӣ

هست چون حلقه ی گیسوی تو هر سلسله ی

Тираи бахти он ки гирифтор слосл набӯд

تیره بخت آن که گرفتار سلاسل نبود

Даргузар аз тани хокӣ ки миёни туу ёр

درگذر از تن خاکی که میان تو و یار

Ғайри ин гирди барангехта ҳоил набӯд

غیر این گرد برانگیخته حائل نبود

Чун зхўди даври шӯй дар бар ҷононаи рисӣ

چون زخود دور شوی در بر جانانه رسی

Ҳоҷати қатъи раҳу тай манозил набӯд

حاجت قطع ره و طی منازل نبود

Раҳравиро ки буд қоиди тавфиқ , далел

رهروی را که بود قائد توفیق، دلیل

Ҷузи сркўии тўоши мақсад ва манзил набӯд

جز سرکوی تواش مقصد و منزل نبود

Бркнми дидагараш ғайри ту манзур буд

برکنم دیده گرش غیر تو منظور بود

Дил бар оташ фиканамгар ба ту моил набӯд

دل بر آتش فکنم گر به تو مایل نبود

На ҳамин ғарқа ӣ эҳсони ту ман бошаму бас

نه همین غرقه ی احسان تو من باشم و بس

Лутфи оми ту киро ки оФл ва шомил набӯд

لطف عام تو که را که آفل و شامل نبود

Даст медод марои коши зҷони хўбтрӣ

دست می داد مرا کاش زجان خوبتری

Зон ки ҷон аз паии тақдими ту қобил набӯд

زان که جان از پی تقدیم تو قابل نبود

Ҳарки шуд ғарқа ӣ дарёии муҳаббат , умед

هرکه شد غرقه ی دریای محبت، امید

Ки дигар бора кашад рахт ба соҳил набӯд

که دگر باره کشد رخت به ساحل نبود

Ҳал ҳар уқда ӣ мушкили з вале аллоҳи хоҳ

حل هر عقده ی مشکل ز ولی الله خواه

Ғайр ӯ кофӣу ҳалол мшокл набӯд

غیر او کافی و حلال مشاکل نبود

Дасти ҳақи зориби хандақ ки ба як зарбат ӯ

دست حق ضارب خندق که به یک ضربت او

Тоъати ҷину башари ҷумла муқобил набӯд

طاعت جن و بشر جمله مقابل نبود

ё алӣ гарчи марои уқдаи басӣ дар кор аст

یا علی گرچه مرا عقده بسی در کار است

Ҳали он бо мадади лутфи ту мушкил набӯд

حل آن با مدد لطف تو مشکل نبود

Рӯзи маҳшар ки дили кӯҳ , билразад знҳиб

روز محشر که دل کوه، بلرزد زنهیب

Бо таваллои туам , дил мутазалзил набӯд

با تولای توام، دل متزلزل نبود

Шоҳи пайваста чаҳ огоҳ ва Каримаст « муҳӣт »

شاه پیوسته چه آگاه و کریم است «محیط»

Бими маҳрӯмӣу нокомӣ соил набӯд

بیم محرومی و ناکامی سائل نبود

Аблаҳиро ки ба сари шӯри парӣ рӯйон нест

ابلهی را که به سر شور پری رویان نیست

Ба ҷунун васф кун эй хоҷа ки оқил набӯд

به جنون وصف کن ای خواجه که عاقل نبود

Мқблиро ки ба шамшер ту гардад мақтӯл

مقبلی را که به شمشیر تو گردد مقتول

Дитии хубтар аз дидан қотил набӯд

دیتی خوبتر از دیدن قاتل نبود