эй мунтазирони мужда ки омад гуҳи дидор

ای منتظران مژده که آمد گه دیدار

Бар боми броӣид ки шуд моҳи падедор

بر بام برآئید که شد ماه پدیدار

Аз хонаи дроӣид ки ҷонони з раҳ омад

از خانه درآئید که جانان ز ره آمد

Ҷон пешкаш оред ки зар нест сазовор

جان پیشکش آرید که زر نیست سزاوار

Он шоҳиди ғайбӣ ки ниҳон буд , ба парда

آن شاهد غیبی که نهان بود، به پرده

Аз парда ба базм омад ва аз базм ба бозор

از پرده به بزم آمد و از بزم به بازار

Боз омад ва аз ранги руху ҷилва ӣ болоаш

باز آمد و از رنگ رخ و جلوه ی بالاش

Шуд кулба ӣ мо рашки чамани ғайрати гулзор

شد کلبه ی ما رشک چمن غیرت گلزار

Аз шаҳди лабу шӯри дили ошӯби каломаш

از شهد لب و شور دل آشوب کلامش

Олам шкрстон шуду офоқи намакзор

عالم شکرستان شد و آفاق نمکزار

Бархест шамеми хуши он турра ӣ мишкӣн

برخاست شمیم خوش آن طره ی مشکین

ё қофила ӣ машк расидааст зтотор

یا قافله ی مشک رسیده است زتاتار

То бод гузар карда ба чини сари зулфаш

تا باد گذر کرده به چین سر زلفش

Офоқи муаттар шуда чун талаба ӣ аттор

آفاق معطر شده چون طلبه ی عطار

эй шайх макун манъи ман аз ишқи накӯён

ای شیخ مکن منع من از عشق نکویان

Каз манъи туами ҳирс фузун гардаду исрор

کز منع توام حرص فزون گردد و اصرار

Аз сбҳаҳу дастор Муродӣ натавон ёфт

از سبحه و دستار مرادی نتوان یافت

Мақсади матлабӣ , турра ӣ дилдор ба дасти ор

مقصد مطلبی، طره ی دلدار به دست آر

Бо мо макун аз сбҳаҳу дастори ҳикоят

با ما مکن از سبحه و دستار حکایت

Риндонаи сухани гӯии зи зулфу рухи дилдор

رندانه سخن گوی ز زلف و رخ دلدار

Идаст нигоро , паии ширинии аҳбоб

عید است نگارا، پی شیرینی احباب

Бигушо ба шукри хандаи лаби лаъли шкрбор

بگشا به شکر خنده لب لعل شکربار

Дар гулшани олами гул бехор набошад

در گلشن عالم گل بی خار نباشد

Ғайр аз рухи хуби ту ки бошад гул бе хор

غیر از رخ خوب تو که باشد گل بی خار

Гар моҳи каллаи дор буд , сарви қабои пӯш

گر ماه کله دار بود، سرو قبا پوش

Ту сарви қабои пӯшӣ ва ту моҳи каллаи дор

تو سرو قبا پوشی و تو ماه کله دار

Лаълат май ҷонпарвару хумори ту ва ман

لعلت می جان پرور و خمار تو و من

Ҳам толиб меҳастем ва ҳам толиби хумор

هم طالب می هستیم و هم طالب خمار

Рӯй ту гули тозау гулзори ту ва ман

روی تو گل تازه و گلزار تو و من

Ҳам ошиқ гул ҳастем ва ҳам ошиқи гулзор

هم عاشق گل هستیم و هم عاشق گلزار

Ҳар соли баҳор ар чаҳ басии нағзу накӯ буд

هر سال بهار ار چه بسی نغز و نکو بود

Имсоли накӯтар буд аз , пор ва , зпирор

امسال نکوتر بود از، پار و، زپیرار

Идаст ва буд муваллиди масъӯди шаҳи кул

عید است و بود مولد مسعود شه کل

Ҳам номи шаҳаншоҳи русул , Аҳмади мухтор

هم نام شهنشاه رسل، احمد مختار

Шоҳаншаҳи дайни ҳуҷҷати мавъӯд ки бошад

شاهنشه دین حجت موعود که باشد

Бар қофила ӣ куну макон , қофилаи солор

بر قافله ی کون و مکان، قافله سالار

Ҳам омир ва ҳам ноҳӣ ва ҳам ноҳӣ ва ҳам соҳиб амр аст

هم آمر و هم ناهی و هم ناهی و هم صاحب امر است

Ҳам қодир ва ҳам олам ва ҳам фоили мухтор

هم قادر و هم عالم و هم فاعل مختار

Аз Ямани қудуми вази паии тўФи ҳаримаш

از یمن قدوم وز پی طوف حریمش

Гардӣда замини сокину гардун шудаи даввор

گردیده زمین ساکن و گردون شده دوار

Он шамси вилоят ки фурӯғӣаст аз ӯ меҳр

آن شمس ولایت که فروغی است از او مهر

Шуд маи шаъбон , бгаҳи нимаи намӯдор

شد مه شعبان، بگه نیمه نمودار

Дар тавр ҷаҳон кард таҷаллӣ чу ҷамолаш

در طور جهان کرد تجلی چو جمالش

Шуд шаш ҷиҳат аз нури Рахши матлаъи анвор

شد شش جهت از نور رخش مطلع انوار

Осори ҷамолаши ҳама ҷо гашта ҳувайдо

آثار جمالش همه جا گشته هویدا

Аз файзи тулӯъаши ҳамаи каси гашти хабардор

از فیض طلوعش همه کس گشت خبردار

Нодидаи ҷамолаш ҳама доданд бадв , дил

نادیده جمالش همه دادند بدو، دل

Карданд ба некуии рӯйиш , ҳамаи иқрор

کردند به نیکویی رویش، همه اقرار

Бобаш зърб бошад ва ҳасташ зъҷми моам

بابش زعرب باشد و هستش زعجم مام

Он фахри араби зхри аҷами нухба ӣ Аброр

آن فخر عرب ذخر عجم نخبه ی ابرار

Ҳодӣамам , мазҳари ҳақ , Меҳдии мавъӯд

هادی امم، مظهر حق، مهدی موعود

Он қоими ғоиб , знзр , воқифи асрор

آن قائم غایب، زنظر، واقف اسرار

Чун ҷон ба тану ақл ба сар , нур бидида

چون جان به تن و عقل به سر، نور بدیده

Пайдоаст бар ғлқ ва ниҳонаст зонзор

پیدا است بر غلق و نهان است زانظار

Як шамаи зоўсоФ ҷамилаш натавонанд

یک شمه زاوصاف جمیلش نتوانند

Халқи ду ҷаҳони як сира гирданд агар ёр

خلق دو جهان یک سره گردند اگر یار

Сари ришта ӣ корам шуда аз каф , мададӣ кун

سر رشته ی کارم شده از کف، مددی کن

эй дар кафи файёзи ту сари ришта ӣ ҳар кор

ای در کف فیاض تو سر رشته ی هر کار

Девон « муҳӣт » аз шарафи манқибати шоҳ

دیوان «محیط» از شرف منقبت شاه

Шуд ҳрзи тану ҷону дилу дида ӣ аҳрор

شد حرز تن و جان و دل و دیده ی احرار