Гирифт аҳди зошё , ду рӯз , раби қадир

گرفت عهد زاشیا، دو روز، رب قدیر

Яке ба рӯзи аласт ва яке ба рӯзи ғадир

یکی به روز الست و یکی به روز غدیر

Гирифт аҳди зи заррот , бар худои хеш

گرفت عهد ز ذرات، بر خدایی خویش

Нахусти рӯзу дуюми рӯз бар хилофи мейр

نخست روز و دویم روز بر خلاف میر

Шаҳи сарири вилоят , алии умронӣ

شه سریر ولایت، علی عمرانی

Ки аз фузӯнӣ натавон , фазоъилаши тақрир

که از فزونی نتوان، فضائلش تقریر

Нахусти рӯзи аласт брбкм фармуд

نخست روز الست بربکم فرمود

Бидӯни воситае , беъсати расӯлу сафир

بدون واسطه ای، بعثت رسول و سفیر

Аласти аввалии болмؤмнини ман анФсҳм

الست اولی بالمؤمنین من انفسهم

Сурӯди рӯзи дувуми зомри ҳақ , расӯлу бшир

سرود روز دوم زامر حق، رسول و بشیر

Вале ба рӯз дувум ёфт дайни ҳақи такмил

ولی به روز دوم یافت دین حق تکمیل

Ба наси оя ӣ икмолу байноти касӣр

به نصّ آیه ی اکمال و بیّنات کثیر

Гушои гӯши ҳақиқат , нюаш то бртў

گشای گوش حقیقت، نیوش تا برتو

Зшрҳи рӯзи дувум , шама Эй кунам , тақрир

زشرح روز دوم، شمّه ای کنم، تقریر

Ба ҳукми наси сариҳу тавотуру иҷмоъ

به حکم نصّ صریح و تواتر و اجماع

Субут ёфта дар назд олимони хабир

ثبوت یافته در نزد عالمان خبیر

Ки рӯзи сомини ъушри дувуми зи зии лоҳҷаҳ

که روز ثامن عشر دوم ز ذی لاحجّه

Ки аз аласти баъӣди ғадир , гашта шаҳир

که از الست بعید غدیر، گشته شهیر

Пас аз фароғати аъмоли ҳаҷ , бози пасин

پس از فراغت اعمال حجّ، باز پسین

Расед хоҷа ӣ лўлок чун , ба хами ғадир

رسید خواجه ی لولاک چون، به خمّ غدیر

Баданд мултазами мавкиби шарафи зойиш

بُدند ملتزم موکب شرف زایش

Зсри фарозон , ҷамъии касӣру ҷамъи ғФир

زسر فرازان، جمعی کثیر و جمع غفیر

Ба ҳазрати набавӣ Ҷабраил шуд нозил

به حضرت نبوی جبرئیل شد نازل

Ба амри бори худо , эзади самиъу басир

به امر بار خدا، ایزد سمیع و بصیر

Ба хонд оя ӣ ё аиҳо алрасул бар ӯ

به خواند آیه ی یا ایّها الرّسول بر او

Ки ҳаст амр ба насб , амири хайбари гир

که هست امر به نصب، امیر خیبر گیر

Мафоди оя ки аслӣ , ғарази рисолат ро

مفاد آیه که اصلی، غرض رسالت را

Буд расондану таблиғи ин муҳими хатир

بود رساندن و تبلیغ این مهم خطیر

Накардае ту рисолоти хешро таблиғ

نکرده ای تو رسالات خویش را تبلیغ

Гар ин рисолат монад , ба парда ӣ тстир

گر این رسالت ماند، به پرده ی تستیر

Мадори бими зумуррадам ки ҳифзи яздонат

مدار بیم زمردم که حفظ یزدانت

Нигоҳ дорад аз шари мункирони шарир

نگاه دارد از شرّ منکران شریر

Расӯли акрам , иблоғи амри яздон ро

رسول اکرم، ابلاغ امر یزدان را

Фурӯд омад , дар он мақом бе таъхир

فرود آمد، در آن مقام بی تأخیر

Намӯд анҷумании он чунон ки монандаш

نمود انجمنی آن چنان که مانندش

Надидааст ва набинад , дигар сипеҳри асир

ندیده است و نبیند، دگر سپهر اثیر

Шумори халқи зсбъини алифи афзӯн буд

شمار خلق زسبعین الف افزون بود

Сухан кунам зкмӣ , даргузаштам аз таксир

سخن کنم زکمی، درگذشتم از تکثیر

Барои он ки тамомии халқи бенандаш

برای آن که تمامیّ خلق بینندش

Ки кас нагӯяд , таблиғро шудаи тақсир

که کس نگوید، تبلیغ را شده تقصیر

Намӯд минбарии омода аз ҷҳози шутур

نمود منبری آماده از جهاز شتر

Фарози аршаи баромад , расӯли арши сарир

فراز عرشه برآمد، رسول عرش سریر

Ба хонд ояти таблиғро ба савти баланд

به خواند آیت تبلیغ را به صوت بلند

Пас аз ситоиши яздон бешарику назир

پس از ستایش یزدان بی شریک و نظیر

Балӣ ба посух гуфтанд , аҳли анҷуманаш

بلی به پاسخ گفتند، اهل انجمنش

Тамоми муттафиқи алқўл , аз кабӣру сағир

تمام متّفق القول، از کبیر و صغیر

Гирифт аҳд аз эшон чу бар рисолати хеш

گرفت عهد از ایشان چو بر رسالت خویش

Намӯд омадани Ҷабраилро тақрир

نمود آمدن جبرئیل را تقریر

Гирифт дасти алиро ба даст ва кард баланд

گرفت دست علی را به دست و کرد بلند

Чунон ки дар назар нозирон намонад стир

چنان که در نظر ناظران نماند ستیر

Ба гуфт ҳар ки маниши муқтадо ва мавлоем

به گفت هر که منش مقتدا و مولایم

Алӣаст ӯро мавло , алӣ бар ӯаст амир

علی است او را مولا، علی بر او است امیر

Чунон ки ҳорӯн аз баҳри Мӯсои умрон

چنان که هارون از بهر موسی عمران

Алӣ мароаст васӣу алӣ мароаст вазир

علی مرا است وصیّ و علی مرا است وزیر

Намӯд аз паии итмоми ҳуҷҷату таблиғ

نمود از پی اتمام حجّت و تبلیغ

Мари ин каломи фараҳи бахши ҷони Фзои тақрир

مر این کلام فرح بخش جان فزا تقریر

Сипас сурӯд ки ё раб , воли ману волоа

سپس سرود که یا رب، والِ مَن و والاه

Заҳиру Носир , ӯро , Заҳир бошу насир

ظهیر و ناصر، او را، ظهیر باش و نصیر

Нахусти тобеъ ӯро азизи дори мудом

نخست تابع او را عزیز دار مدام

Ҳасуду мункир ӯро , намой хору ҳақир

حسود و منکر او را، نمای خوار و حقیر

Нузули оя ӣ алиўмро пас аз ин амр

نزول آیه ی الیوم را پس از این امر

Ба гуфт аз паии такмили амри ҳақ , такбир

به گفت از پی تکمیل امر حق، تکبیر

Се рӯз кард дар онҷои вуқуф ва аз мардум

سه روز کرد در آنجا وقوف و از مردم

Гирифт байъати баҳр , амири хайбари гир

گرفت بیعت بهر، امیر خیبر گیر

Забон ба бах бах гушӯд , бен хитоб

زبان به بخ بخ گشود، بن خطاب

Барои таҳнияти мейр беъдилу назир

برای تهنیت میر بی عدیل و نظیر

Азин қазия барошуфт , ҳрси бен нӯъмон

ازین قضیه برآشفت، حرث بن نعمان

Ки бади мунофиқу кофари дилу хабису шарир

که بُد منافق و کافر دل و خبیث و شریر

Бар расӯл худо омад ва гушӯд , забон

بر رسول خدا آمد و گشود، زبان

з рӯй кӣна ӣ хасмона , баркашид нафир

ز روی کینه ی خصمانه، برکشید نفیر

Ба хашм гуфт ки моро , баҳр чаҳ кардӣ амр

به خشم گفت که ما را، بهر چه کردی امر

Ба зоҳир аз ту шунидем , чун набӯд гзир

به ظاهر از تو شنیدیم، چون نبود گزیر

Кунун ба гӯйӣ бошад алии писар ъам ман

کنون به گویی باشد علی پسر عم من

Амир бар ҳама ӣ халқ аз сағиру кабӣр

امیر بر همه ی خلق از صغیر و کبیر

Худоӣ гуфта чунин ё ту хеш май гӯйӣ

خدای گفته چنین یا تو خویش می گویی

Расӯл акрам фармуд : гуфта ҳии қадир

رسول اکرم فرمود: گفته حیّ قدیر

Сурӯди ҳрс : худоёгар ин сухан сидқ аст

سرود حرث: خدایا گر این سخن صدق است

Ба ман фирист азобӣ , дар он макун таъхир

به من فرست عذابی، در آن مکن تأخیر

Фурӯд омад сангӣ , зосмон ба сараш

فرود آمد سنگی، زآسمان به سرش

Зхшми эзад ва шуд раҳсипор , сӯии съир

زخشم ایزد و شد رهسپار، سوی سعیر

« муҳӣт »ро хат бутлон кашида шуд ба гуноҳ

«محیط» را خط بطلان کشیده شد به گناه

Ба дасти шавқ чаҳ кард , ин ҳадисро таҳрир

به دست شوق چه کرد، این حدیث را تحریر