Ғайр бӯсидан ту надорем ҳавас

غیر بوسیدن تو نداریم هوس

Ҳаваси мо ба ҳамаи умр , ҳамин бошаду бас

هوس ما به همه عمر، همین باشد و بس

Дигаронро ҳаваси ҳур ва қусӯрасту маро

دیگران را هوس حور و قصور است و مرا

Нест ҷуз дидан рӯйу сари кӯии ту ҳавас

نیست جز دیدن روی و سر کوی تو هوس

Бегул рӯй ту эй сарви қаду лолаи изор

بی گل روی تو ای سرو قد و لاله عذار

Ҳаст бар длшдгон , соҳати гулшан чу қафас

هست بر دلشدگان، ساحت گلشن چو قفس

Сӯхтам аз ғами ҳиҷрони ту чунон ки буд

سوختم از غم هجران تو چونان که بود

Бар сӯзи дили ман , оташи дӯзах чу қбс

بر سوز دل من، آتش دوزخ چو قبس

Шавқи мо кам нашавад бо ту зғўғои рақиб

شوق ما کم نشود با تو زغوغای رقیب

Бодбизн накунад манъи тақозои магас

بادبیزن نکند منع تقاضای مگس

Бози боди саҳарии ғолия бӯ гашта магар

باز باد سحری غالیه بو گشته مگر

Ба ҳавои сари зулфи ту баровардаи қафас

به هوای سر زلف تو برآورده قفس

Рафт ҷонона ва сад қофилаи дили гашти равон

رفت جانانه و صد قافله دل گشت روان

Аз паии маҳмили ваии нолаи кунони ҳам чу ҷарас

از پی محمل وی ناله کنان هم چو جرس

Кист он шоҳсўори хуши ширини ҳаракот

کیست آن شاهسوار خوش شیرین حرکات

Ки фитодаи дили халқяши бадунболи фарс

که فتاده دل خلقیش بدنبال فرس

То магари аҳли дилиро ба кафи орми рӯзӣ

تا مگر اهل دلی را به کف آرم روزی

Рӯзгорӣаст ки муҳаррам шудаам бо ҳамаи кас

روزگاری است که محرم شده ام با همه کس

Ба фасоҳат шудаам шуҳраи офоқ вале

به فصاحت شده ام شهره آفاق ولی

Дар баёни сухани ишқ ту бошам ахрс

در بیان سخن عشق تو باشم اخرس

Ба ҳамаи умри дамӣ бо ту басари барда « муҳӣт »

به همه عمر دمی با تو بسر برده «محیط»

Ҳосили умри гиронмоя ҳамин бошаду бас

حاصل عمر گرانمایه همین باشد و بس