Кист он ма ки чу ҷавлон диҳад аз нози фарс

کیست آن مه که چو جولان دهد از ناز فرس

Дил ушшоқ шавад нолаи кунони ҳам чу ҷарас

دل عُشّاق شود ناله کنان هم چو جرس

Ман баронам ки раҳи ишқи ту гирам дар пеш

من برآنم که ره عشق تو گیرم در پیش

Гар бидонам ки дусад оила дорад дар пас

گر بدانم که دوصد عائله دارد در پس

Ёр агар нест вафодор , чаҳ фарқ аз ағёр

یار اگر نیست وفادار، چه فرق از اغیار

Боғ агар тараби зо , чаҳ тафовути зқФс

باغ اگر طرب زا، چه تفاوت زقفس

Чанд гӯйӣ нафасӣ бош змъшўқи сабур

چند گویی نفسی باش زمعشوق صبور

Кӣ ба ушшоқ буд даври зи маъшӯқи нафас

کی به عشاق بود دور ز معشوق نفس

То ки занбӯри миёнӣ чу ту брбўдаҳи дилам

تا که زنبور میانی چو تو بربوده دلم

Даст бар сари занами андари ақабати ҳам чу магас

دست بر سر زنم اندر عقبت هم چو مگس

Бар рухи софии ту ранг ба монад зангоҳ

بر رخ صافی تو رنگ به ماند زنگاه

Бар тани нозуки ту хори хулд аз атлас

بر تن نازک تو خار خلد از اطلس

То дилами ошиқи рухсор ту шуд нашиносам

تا دلم عاشق رخسار تو شد نشناسم

Панд аз банду нишот аз ғаму насрин , аз хас

پند از بند و نشاط از غم و نسرین، از خس

Зоҳдо манъ мем дар тамаъ хулд макун

زاهدا منع میم در طمع خلد مکن

Хулди ман хок дар майкада мебошаду бас

خلد من خاک در میکده می باشد و بس

Ҳамарогар ҳавас аз туаст марои ишқ аз ту аст

همه را گر هوس از تو است مرا عشق از تو است

Чаҳ кунам тифлӣу нашинохтае , ишқу ҳавас

چه کنم طفلی و نشناخته ای، عشق و هوس

Булъаҷаби байн ки чу зад шамъи туами шуъла ба ҷон

بوالعجب بین که چو زد شمع توام شعله به جان

Равад аз дида ӣ Ҷайҳуни ҳамаи дам , равад Арас

رود از دیده ی جیحون همه دم، رود ارس

Пештар зон ки занами шикваи здстт ба амир

پیشتر زان که زنم شکوه زدستت به امیر

Пой дар раҳ нау бози ой , ба фарёдами рас

پای در ره نه و باز آی، به فریادم رس

Сҳри шаҳи дӯсти Муҳамад ки офоқи имрӯз

صهر شه دوست محمد که آفاق امروز

Зоҳтсоби схтш дузд кунад кори асас

زاحتساب سخطش دزد کند کار عسس