Нимаи шаб бар серуми он хусрав ширин омад
نیمه شب بر سرم آن خسرو شیرین آمد
Хуфта будам ки марои бахт ба болин омад
خفته بودم که مرا بخت به بالین آمد
Омад он гӯна ки тақрир намӯдан натавон
آمد آن گونه که تقریر نمودن نتوان
Чун тавон гуфт ба тани ҷон ба чаҳ ойин омад
چون توان گفت به تن جان به چه آیین آمد
Қомат афрӯхта афрӯхт рухи турра ӣ пареш
قامت افروخته افروخت رُخ طُرّه ی پَریش
Баҳри яғмои дили ошиқ мискин омад
بهر یغمای دل عاشق مسکین آمد
Талхии заҳри ғами ҳиҷр ба умеди висол
تلخی زهر غم هجر به امید وصال
Ба мазоқи ман сўдоздаҳ ширин омад
به مذاق من سودازده شیرین آمد
Ба ҳамаи умри дамӣ шод нахоҳам дили риш
به همه عمر دَمی شاد نخواهم دل ریش
То шунидам ки мақомати дил ғамгин омад
تا شنیدم که مقامت دل غمگین آمد
Сухан аз қаду руху зулфу баннои гӯш ту рафт
سخن از قد و رخ و زلف و بنا گوش تو رفت
Ёдам аз гулшани фирдавс ва раёҳин омад
یادم از گلشن فردوس و ریاحین آمد
Фикри дунёи ҳавасу касби ҷинон муздурӣ аст
فکر دنیا هوس و کسب جنان مُزدوری است
Қурби яздон на аз он ҳосилу не зин омад
قرب یزدان نه از آن حاصل و نی زین آمد
Дили сўдоздаҳи тўФи сари кӯй ту кунад
دل سودازده طوف سر کوی تو کند
Съўаҳро байн ки ба ҷўлонгаҳ шоҳин омад
صعوه را بین که به جولانگه شاهین آمد
Арса ӣ дили знҳиби шаҳи пели афкани ишқ
عرصه ی دل زنهیب شه پیل افکن عشق
Сода аз асбу руху бидқ ва фарзин омад
ساده از اسب و رخ و بیدق و فرزین آمد
Касб давлат макун эй хоҷа ки даравишон ро
کسب دولت مکن ای خواجه که درویشان را
Тарки давлати сабаби ҳишмат ва тамкин омад
ترک دولت سبب حشمت و تمکین آمد
Ману маддоҳии шоҳӣ ки « ҳусайни манӣ »
من و مدّاحی شاهی که «حسین منی»
Мдҳтши модҳи ваии хатм набӣин омад
مدحتش مادح وی ختم نبیّین آمد
Он чунон пой ба майдони муҳаббати бФшрд
آن چنان پای به میدان محبت بفشرد
Ки сурӯши зеби синони сипаҳ кин омад
که سروش زیب سنان سپه کین آمد
Хомси оли ъабои шоФъи кунин ҳусайн
خامس آل عبا شافع کونین حسین
Ки ғуломӣ дараш фахр салотин омад
که غلامیّ درش فخر سلاطین آمد
Мо сўоиш ба фидои бод ки фаррухи зотш
ما سوایش به فدا باد که فرخ ذاتش
Мо сӯйро сабаби хилқат дерин омад
ما سوی را سبب خلقت دیرین آمد
Тӯша ӣ рӯзи ҷазои моя ӣ умед « муҳӣт »
توشه ی روز جزا مایه ی امید «محیط»
Шева ӣ манқибати итрат ёсин омад
شیوه ی منقبت عترت یاسین آمد